ပံုျပင္တစ္ပုဒ္အား ခံစားမိျခင္း

(ထိုင္းက ကာတြန္းေလးပါ သင့္ေတာ္မယ္ထင္လို႕ ထည့္လိုက္တာပါ။)

“ဟိုးေရွးေရွး တုန္းက တစ္ခုေသာ ၾကံခင္းထဲမွာ ၾကြက္ေတြရာနဲ႕ ခ်ီျပီးေတာ့ မွီတင္းေနထိုင္ၾကတယ္တဲ႔ မၾကာခင္မွာ အဲဒီၾကံခင္းထဲကို ဆင္ၾကီးတစ္ေကာင္ေရာက္လာျပီး မင္းမူေနထိုင္သတဲ့
အဲဒီဆင္ၾကီး ေသာင္းၾကန္းလို႕ ၾကြက္ေတြအေသအေျပာက္မ်ားျပီး စားနပ္ရိကၡာ ရွားပါးလာသတဲ့
ၾကာေတာ့ ၾကြက္ေတြမခံႏိုင္ျဖစ္ျပီး ဆင္ၾကီးရန္ကို တြန္းလွန္ဖို႕ တံခါးပိတ္အစည္းအေ၀း တစ္ခု လုပ္ၾကတယ္တဲ့ အဲဒီမွာ အင္အားခ်င္းမမွ်ေပမဲ့ အေသခံရဲတဲ့ ၾကြက္ကြန္မန္ဒို ေလး ၊ ငါး ေကာင္ကိုေရြးျပီး
ဆင္ၾကီး ႏွာေမါင္းထဲကို ၀င္ကိုက္ရမဲ့ မဟာဗ်ဴဟာကို ခ်မွတ္ခဲ့ၾကတယ္တဲ့
အစီအစဥ္ေတြဆြဲျပီး တစ္ညမွာ ၾကြက္ေတြက ဆင္ၾကီးကို အလစ္၀င္တိုက္ၾကတာေပါ့

ဒါေပမဲ့ မလြယ္ပါဘူးေလ ဆင္ၾကီးက သူနား၀င္လာသမွ် ၾကြက္ေတြကို နင္းေခ်သတ္ပစ္တာေပါ့
ဆင္ၾကီးရဲ႕ ႏွာေမါင္းေပၚေရာက္လာတဲ့ ၾကြတ္ေတြလည္း မသက္သာပါဘူး
ဆင္ၾကီးက အရွိန္နဲ႔ လႊဲရမ္းခါခ်ပစ္လို႔ အနိမ့္ပိုင္းခ်ိဳက္ထဲ ျပဳတ္ၾကကုန္သတဲ့
အဲဒီမွာ ၾကြက္ကြန္မန္ဒိုေတြနဲ႕ တင္မလံုေလာက္ေတာ့ ၾကြက္အင္အားစုေတြ အကုန္လံုး
ေတာ္လွန္ေရးမွာ ပါ၀င္လာရတာေပါ့……။

ဒါေပမဲ့ အင္အားခ်င္းမမွ်ေတာ့ မနက္လင္းတာေတာင္ ဆင္ၾကီးကို မႏိုင္ၾကပါဘူး။
အဲဒီမွာ ဆင္နင္းခံရျပီး အသက္ေမ်ာ့ေမ်ာ့က်န္ေနတဲ့ ၾကြတ္တစ္ေကာင္က
ႏွာေမါင္းေပၚက ခါခ်ခံတဲ့ ၾကြက္ေတြ ဘယ္လိုစခန္းသိမ္းသလဲကို
သိရေအာင္ အနိမ့္ပိုင္းက က်င္းၾကီးနားကို တိုးသြားသတဲ့
ၾကြင္းထဲက ၾကြက္ေတြရဲ့ အျဖစ္ကို ျမင္ရတဲ့ ေသအံ့ေဇာနဲ႔ ၾကြက္ကေလးဟာ
အခါတစ္ရာ ျပန္ေသခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္တဲ့………။

ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၾကြင္းထဲက ၾကြက္ေတြဟာ ဆင္ၾကီး ခ်ိဳးဖဲ့ထားတဲ့
ၾကံေတြကို ေအးေအးေဆးေဆး စားေသာက္ေနသတဲ့…..။
အဲဒီေတာ့ ၾကြက္ကေလးက “မင္းတို႔ လုပ္ရက္လိုက္တာကြာ ”လို႔ ဆိုေတာ့
ၾကြင္းထဲက ၾကြတ္ေတြကလည္း ဆင္ၾကီးက သူခ်ိဳးထားတဲ့ ၾကံေတြကို
အဲဒီထဲမွာ ေနရင္းစား ျပန္တက္လာရင္ နင္းသတ္မယ္ ဆိုလို႔
မေၾကာင့္မၾကဘ၀မွာ ေအးေအးေဆးေဆး စားေသာက္ေနရလို႕
တက္မလာရတာပါလို႕ ေတာင္းပန္သတဲ့……..။
အဲဒီေတာ့မွပဲ အသက္ငင္ေနတဲ့ ၾကြက္ကေလးက ဘ၀တစ္ရာ ေသဆံုးသြားသတဲ့..။
အဲဒါဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ေရာက္ေလရာ ဘ၀တိုင္းမွာ
အဲဒီအျဖစ္ဆိုးကို ျပန္ျပီးသတိရတိုင္း တစ္ခါထပ္ေသဆံုး ရတာပဲေကာင္းပါေတာ့တယ္လို႕ေတြးေနမိလို႕ပါ။”

က်ေနာ္ဒီပံုျပင္ေလးကို ဖတ္ျပီး ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုသူေတြကို ေျပးျမင္မိတယ္ …။
ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္ဆိုတဲ့ NLD က အခ်ိဳ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေျပးျမင္မိတယ္ …..။
ျပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္တယ္ပဲထား ၊ ျပည္သူက အရင္လို မဲေပးတယ္ပဲထား ၊ ျပည္သူအတြက္
ဘာျပန္လုပ္ေပးႏိုင္မွာလဲ ဆိုတာကို သိခ်င္တယ္ ……။
၁၉၉၀ တုန္းက ျပည္သူေတြမဲေပးခဲ့ၾကျပီးျပီ..။ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့လဲ ………..။

written by ေခတ္သစ္

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ထပ္ထုတ္မည့္ ဥပေဒ

ေက်းဇူးရွင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ ကြ်ႏု္ပ္ ေတြ႔ျပန္ေခ်ၿပီ။ ရန္ကုန္တြင္ ေတြ႔ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္၏ တုိက္စားမႈေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ၀ါရင့္ အထူးသတင္းေထာက္ ျဖစ္လာသက့ဲသုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသည္လည္း ပုိမုိ၍ အုိမင္း တုန္ခ်ိၿပီး ၾကက္သေရ ကင္းမ့ဲလ်က္ ရိွသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူ၏ အားသာခ်က္မ်ား ရိွေနသည္။ “ဘုန္းႀကီးပါေစ၊ သက္ရွည္ေစ”ဟု ယခင္က ဆုေတာင္းေပးခ့ဲသူမ်ား ရိွေရာ့ထင္၊ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္လာေသာ္လည္း ယခုထိ ပလႅင္ေပၚမွ မဆင္းေသး၊ ေသလည္း မေသေသးေပ။ မေသေသးေသာေၾကာင့္လည္း ကြ်ႏု္ပ္ ထပ္မံ ဆုံခြင့္ ရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

(ေၾကာ္ျငာ ၀င္ရမည္ ဆုိလွ်င္ ယခင္ ေတြ႔ဆုံမႈမ်ားကုိ ဖတ္ရႈလုိပါက ကြ်ႏု္ပ္၏ ဘေလာ့ဂ္ http://buffalo-in-moemaka.blogspot.com/ သုိ႔ သြားပါေလ)

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက သူ႔ဧည့္ခန္းအတြင္း တရုတ္သုိင္းကား ၾကည့္ေနသည္။ ေဘးတြင္လည္း ကြမ္းအစ္၊ လက္ဖက္အစ္၊ ေရေႏြးၾကမ္းအုိးတုိ႔ ၀န္းရံေနသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ေရာက္လာသျဖင့္ တရုတ္သုိင္းကားကုိ ေခတၱ ပိတ္ထားလုိက္သည္။

ကြ်ႏု္ပ္ – အေႏွာင့္အယွက္ ေပးမိတ့ဲအတြက္ ေဆာဒီးပါ။ မုိးမခ အယ္ဒီတာ မင္းေတြက နားပူတာနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးဖုိ႔ လာခ့ဲရတာပါ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – ဘာလဲ၊ ဘာကိစၥဗ်ဴးမွာလဲ။ ေမာင္ညီညီေအာင္ကုိ ဘာေၾကာင့္ လႊတ္လုိက္သလဲ မင္းတုိ႔ သိခ်င္ေနတယ္ မဟုတ္လား။

ကြ်ႏု္ပ္ – ဟုတ္က့ဲ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – သတင္းစာထဲမွာ ေျပာထားသလုိပဲေလကြာ၊ အေမရိကန္ကလြတ္ေပးဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံတယ္။ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရးအတြက္ ငါတုိ႔က လႊတ္ေပးလုိက္တယ္။ ဒါပါပဲ။

ကြ်ႏု္ပ္ – ဒါေပမ့ဲ အဘရယ္ - အေမရိကန္ေတြက ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကုိ လႊတ္ေပးဖုိ႔ တခ်ိန္လုံး ေျပာေနတာ မဟုတ္လား။ တျခားသူေတြကုိလည္း လႊတ္ေပးသင့္တာေပါ့။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ၂၀၀၀ ေလာက္ ေထာင္ထဲမွာ ရိွေနတယ္လုိ႔ ေျပာေနၾကတာာပဲ မဟုတ္လား။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – အင္း - သူတုိ႔ခန္႔မွန္းထားတာထက္ ပုိမ်ားပါတယ္ကြာ။

ကြ်ႏု္ပ္ – ကုိညီညီေအာင္ကုိ ဘာေၾကာင့္ သီးသန္႔ လႊတ္ေပးလုိက္တာလဲ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – အေမရိကန္က တုိ႔ကုိ စာေရးၿပီး ေတာင္းတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႔လည္း ေၾကာက္ၿပီး လႊတ္ေပးလုိက္တာပါ။ သူတုိ႔ စာမေရးလည္း ငါတုိ႔က လႊတ္ေပးမွာပါကြာ။ အထာ ထားတ့ဲ သေဘာေပါ့။ ကဲ - ရွင္းၿပီလား။

ကြ်ႏု္ပ္ – ဟုတ္၊ ရွင္းပါၿပီ။ ကုိညီညီေအာင္ လြတ္သြားလုိ႔ တခ်ဳိ႕လည္း ေပ်ာ္ေနၾကတယ္၊ တခ်ဳိ႕လည္း စိတ္ညစ္ေနၾကတယ္။

အဖုိးႀကီးက ေထြးခံကုိ လွမ္းယူၿပီး ကြမ္းတံေတြး ပ်စ္ခနဲ တခ်က္ ေထြးထည့္လုိက္သည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – ဟုတ္လား။ ဘယ္သူေတြေပ်ာ္ေနၾကတာလဲ။


ကြ်ႏု္ပ္ – ေရွ႕ေနႀကီး ဦးၾကည္၀င္းနဲ႔ ဦးဉာဏ္၀င္းတုိ႔ေပါ့။ သူတုိ႔လုိက္ေပးတ့ဲ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြထဲက အနည္းဆုံး ေထာင္ ၃ နွစ္ တုိ႔ ၇ ႏွစ္တုိ႔ က်ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီထဲမွာ ကုိညီညီေအာင္ တေယာက္ပဲ ေစာေစာစီးစီး လြတ္သြားတယ္ တ့ဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ ေပ်ာ္ေနၾကတာ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – အင္း - ဒီေရွ႕ေနေတြ ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္မိတာ ငါ မွားသြားသလား မသိဘူး။ ကဲ - စိတ္ညစ္တ့ဲသူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။

ကြ်ႏု္ပ္ – စိတ္ညစ္တ့ဲထဲမွာ က်ေနာ္လည္း ပါတယ္။ သူ ေထာင္ထဲမွာ ရိွေနေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က သတင္းေရးလုိ႔ ရတာေပါ့။ ကုိညီညီေအာင္ အယူခံတင္တယ္၊ က်တယ္၊ ထပ္တင္တယ္၊ က်န္းမာေရးက ဘယ္လုိျဖစ္တယ္၊ ေရွ႕ေနက ဘာေျပာတယ္၊ မိသားစုက ဘယ္လုိေျပာတယ္၊ ေထာင္၀င္စာမွာ ဘာျဖစ္တယ္ စသျဖင့္ စသျဖင့္ သူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရးစရာေတြက အမ်ားႀကီးဗ်။ အခု လႊတ္ေပးလုိက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေရးစရာ ေလ်ာ့သြားတာေပါ့။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – ေအးပါကြာ၊ ဒီတခါ ရန္ကုန္ထပ္လာရင္ ငါ ေသခ်ာေပါက္ ဆဲြေစ့လုိက္ပါ့မယ္၊ ဟုတ္ၿပီလား။ ကဲ - ဘာသိခ်င္ေသးလဲ။

ကြ်ႏု္ပ္ – ေရြးေကာက္ပဲြဥပေဒက သိပ္ၿပီး တဖက္သတ္ဆန္ေနတယ္လုိ႔ ေ၀ဖန္ေနၾကတယ္။

အဖုိးႀကီးက ကြ်ႏု္ပ္၏ စကားေၾကာင့္ ေခါင္းတယမ္းယမ္း ျဖစ္သြားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ကြမ္းတယာ ယာၿပီး ပါးစပ္ထဲ ထည့္လုိက္ကာ -

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – စစ္နဲ႔အခ်စ္မွာ မတရားတာ မရိွဘူး၊ အားလုံး တရားတယ္ ဆုိတာ မင္း မၾကားဖူးဘူးလား။ ငါက အားလုံးကုိ စစ္ေရးအျမင္နဲ႔ပဲ စီမံခန္႔ခဲြတယ္။ ရန္သူကုိ အထင္ေသးလုိ႔ မရဘူးေနာ္။ အျပတ္ ရွင္းပစ္ရမွာပဲ။ ၁၉၉၀ တုန္းက ငါတုိ႔ ခံရၿပီးၿပီ။ ၂၀၁၀ မွာေတာ့ လုံး၀ အသာစီးရေအာင္ လုပ္ရမွာေပါ့။

ကြ်ႏု္ပ္ – ဒါေပမ့ဲ ဒီမုိကေရစီသမားေတြ မေတာ္တဆ ႏုိင္သြားရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ သူတုိ႔ကုိ ေထာင္ထဲ ထည့္ဦးမွာလား။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – အဟိ၊ သူတုိ႔ကုိ ေထာင္ထဲ မထည့္ပါဘူးကြာ၊ ငါ ကတိေပးရဲပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ တုိ႔လူေတြခ်ည္းပဲ ႏုိင္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံ လုပ္ရမွာပဲ။ ဒါမ်ဳိးကုိ ငါ့လူေတြ ကြ်မ္းၿပီးသားပါ။ ၂၀၀၈ မွာ ဘာျဖစ္ခ့ဲလဲ မင္းမေတြ႔ဘူးလား။

ကြ်ႏု္ပ္ – ေဒၚစုကုိေရာ ဘယ္လုိ စီစဥ္မလဲ။ သူက ႏုိ၀င္ဘာဆုိ လြတ္ရက္ေစ့ေတာ့မွာ ဆုိေတာ့ ႏုိ၀င္ဘာမတုိင္ခင္ ေရြးေကာက္ပဲြ လုပ္မွာေပါ့ေနာ္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – လြတ္ရက္က ဒီႏွစ္ထဲမွာ မေစ့ေသးပါဘူးကြာ။ သူ႔ကုိ ေထာင္ ၃ ႏွစ္ခ်ထားတာ မင္း ေမ့ေနၿပီလား။

ကြ်ႏု္ပ္ – ဟာ - အဘ လက္မွတ္နဲ႔ ေထာင္ဒဏ္ ၁ ႏွစ္ခဲြေျပာင္းေပးလုိက္တယ္ မဟုတ္လား။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သမီးမုိ႔ အထာထားတယ္ ဘာညာကိြကြ ဆုိၿပီး ေျပာထားတယ္ေလ။ မလႊတ္ေပးလုိ႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ ဘာလဲ - ယက္ေထာကုိ ထပ္ေခၚဦးမလုိ႔လား။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – အဟိ၊ အဲဒီ အေမရိကန္ ေသနာေကာင္ကုိ ထပ္ေခၚစရာ မလုိပါဘူးကြာ။ ၿပီးေတာ့ ငါလက္မွတ္ထုိးၿပီး ထုတ္ထားတ့ဲစာအေၾကာင္း ငါသိပါတယ္။ ေထာင္ ၁ႏွစ္ခဲြ ေလွ်ာ့ေပးတယ္ဆုိတာက ေကာင္းမြန္စြာ ေနထုိင္ရင္ ေလွ်ာ့ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာထားတာပါ၊ မင္း မမွတ္မိဘူးလား။ ဒီေတာ့ ႏုိ၀င္ဘာလေရာက္ရင္ ထပ္ၿပီး ေၾကညာလုိက္မယ္၊ ေကာင္းမြန္စြာ မေနထုိင္လုိ႔ ေနာက္ထပ္ ၁ႏွစ္ခဲြ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထပ္ေနေစလုိ႔ အမိန္႔ထုတ္လုိက္ရုံပဲ၊ လြယ္ပါတယ္။ အဟိ။

အႀကံပုိင္ေသာ အဖုိးႀကီးပါေပ။ ဤသုိ႔ အႀကံပုိင္ေသာေၾကာင့္လည္း ပလႅင္တြင္ ဖင္ၿမဲေနျခင္း ျဖစ္မည္ဟု ကြ်ႏု္ပ္ ေတြးမိၿပီး ေစ့စပ္ေသခ်ာေသာ အဖုိးႀကီးကုိ ခ်ီးက်ဴးလုိက္မိသည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – ဘာလဲ၊ မင္းက ငါ့ကုိ ႀကိတ္ၿပီး ခ်ီးက်ဴးေနတာ မဟုတ္လား။ သိပ္လည္း အထင္မႀကီးပါနဲ႔ကြာ။ ငါလည္း အကုန္ ေအာင္ျမင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေဒၚစုနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ေပါ့ကြာ။ သူ႔မွာလည္း တန္ခုိးေတြ ဘာေတြ ရိွမယ္ ထင္တာပဲ။

ကြ်ႏု္ပ္ – ေထာင္ ၃ ႏွစ္ခ်တာ နည္းတယ္ ထင္လုိ႔လား။ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဘယ္ေနရာမွာ မေအာင္ျမင္တာလဲ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – ၂၀၀၃ တုန္းက လူသတ္သမား ၅၀၀၀ ေလာက္ကုိ ဒီပဲယင္းဘက္လႊတ္ၿပီး သူ႔ကုိ ၀ုိင္းရုိက္သတ္တာ သူ မေသဘဲ လြတ္သြားတယ္ေလကြာ။ သူ တန္ခုိး ရိွတယ္လုိ႔ ငါေတာ့ ထင္တာပဲ။

ကြ်ႏု္ပ္ – ေၾသာ္ - အဘက အႏုနည္းေရာ၊ အၾကမ္းနည္းေရာ စြယ္စုံရတာပဲေနာ္။ ေဒၚစုကုိ ႏွိပ္ကြပ္ဖုိ႔ ေရွ႕ဆက္ ဘယ္လုိမ်ား စစ္ေရးအျမင္နဲ႔ ဗ်ဴဟာ ခင္းဦးမလဲ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – ခင္းၿပီးၿပီေလကြာ။ သူ႔ကုိ ဘယ္ႏုိင္ငံေရးပါတီမွာမွ ၀င္လုိ႔မရေအာင္ ဟုိေန႔ကပဲ ဥပေဒထုတ္လုိက္ၿပီ မင္းမေတြ႔ဘူးလား။

ကြ်ႏု္ပ္ – ေနာင္ေရာ ဘယ္လုိ ဥပေဒမ်ဳိး ထုတ္ဖုိ႔ စဥ္းစားထားေသးသလဲ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး – အင္း - သူ႔ကုိ အိမ္ထဲက အိမ္ျပင္မထြက္ရဥပေဒတုိ႔၊ အသက္မရွဴရဥပေဒတုိ႔ ထုတ္ရင္ ေကာင္းမယ္လုိ႔ ငါ့မိန္းမက ငါ့ကုိ အႀကံေပးသကြ။ အေသးစိတ္ သိခ်င္ရင္ မင္း သူ႔ကုိ သြားေမးကြာ။

ကြ်ႏု္ပ္ အေသးစိပ္ မသိလုိေတာ့ေပ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဂ်ီးေဒၚႀကိဳင္ကုိလည္း တေန႔ေန႔ေတာ့ အင္တာဗ်ဴးသင့္သည္ဟု ထင္သည္။ အင္တာဗ်ဴး ဟူသည္မ်ားက အလြန္ေကာင္းသည္။ စာဖတ္ ပရိသတ္တုိ႔ ႀကိဳက္ၾကသည္။ မုိးမခ အယ္ဒီတာမင္းမ်ားလည္း ႀကိဳက္မည္ဟု ယူဆပါသည္။ မၾကာမီ ပုိ႔လုိက္ပါမည္ခင္ဗ်ား။


ရန္လုိကြ်ဲ

ရင္းျမစ္။ ။မုိးမခ

ဆယ္လူလာကုိ GSM ျဖင့္ အစားထုိးမည္

နရီလင္းလက္ Saturday, March 20, 2010

  ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပထမဆုံး ခ်ထားေပးသည့္ ဆယ္လူလာ မုိဘုိင္းလ္ဖုန္းမ်ားကုိ GSMဖုန္း မ်ားျဖင့္ အစားထုိး လဲလွယ္ေပး ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားက ေျပာသည္။

“ဆယ္လူလာေတြနဲ႔ CDMA  စီးရီးေဟာင္းေတြရဲ့ ကြန္ရက္ကုိ ေနာက္ေရာက္လာတဲ့ CDMA နဲ႔ GSM ေတြက ေတာ္ေတာ္ လႊမ္းမိုးလာေတာ့ ဆက္သြယ္ေရး ျပတ္ေတာက္မႈ မရိွေအာင္ GSM ကတ္ နဲ႔ အစားထုိးေပးသြားမွာပါ'' ဟု ရန္ကုန္ၿမိ္ဳ႕ ျမန္မာ့ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမွ အရာရိွတဦးက ရွင္းျပသည္။

လဲလွယ္ရာတြင္ ၀၉၉၉၊ ၀၉၉၀ မ်ားႏွင့္ စတင္သည့္ ဖုန္းနံပါတ္ ပုိင္ရွင္မ်ားက က်ပ္ ၃ သိန္း ႏွင့္ ၄ သိန္းၾကား ထပ္မံ ေပးသြင္း ရဖြယ္ရိွသည္ဟု သူက ဆုိသည္။

ဆယ္လူလာဖုန္းမ်ားကို ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ စတင္သံုးစြဲစဥ္က သြင္းေစ်း ၁၀ သိန္းခန္႔ ရွိခဲ့သည္။

ဆယ္လူလာဖုန္းမ်ားမွာ  အေရအတြက္ ၁၀၀၀၀ ခန္႔သာ ရွိၿပီး ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး၊ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕မ်ားတြင္သာ သံုးစြဲႏိုင္သည္ ဟု သိရသည္။

ယခုႏွစ္တြင္ GSM လိုင္းခ်ထားမႈကို ရပ္ထားၿပီး CDMA 800ကုိ လုိင္းအေရအတြက္ တသိန္းေက်ာ္ တုိးခ်ဲ႕မည္ ဟုသိရသည္။

“အခု ခ်ထားေပးတဲ့ CDMA က GSM ဖုန္းေတြလို အထုိင္ေရာ ဟန္းဆက္နဲ႔ပါ ေျပာလုိ႔ရတာေၾကာင့္ GSM ေလွ်ာက္တဲ့သူ မရိွသေလာက္ နည္းသြားတယ္ ''ဟု ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ ဆက္သြယ္ေရး၀န္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

ယခုကဲ့သို႔ ဖုန္းအမ်ဳိးအစားမ်ား မ်ားျပားေနသည္မွာ  ဆက္သြယ္ေရးကုမၸဏီမ်ားကို သီးသန္႔ မေပးဘဲ ႏုိင္ငံေတာ္မွ အျမတ္ အစြန္းရရွိရန္ နီးစပ္သည့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို လိုင္းမ်ားတခုစီခ်ေပးေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု သူက ေျပာသည္။

“CDMA 450 လိုင္းကို အဓိကခ်ထားေပးတာ နာဂစ္နဲ႔ ကမ္းနီးကမ္းေ၀းဧရိယာပါ၊ လုိင္းဆြဲအား အရမ္းကာင္းပါတယ္၊ ျမိဳ႕ၾကီး ေတြမွာေတာ့ လုိင္းဆြဲအား ျပင္းတာေၾကာင့္ အသံလႈိင္းတုံးေတြ ေႏွာင့္ယွက္တာေၾကာင့္ အျခားဆက္သြယ္ေရး ကြန္ရက္ေတြ ကုိ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ ျမိဳ႕ျပဧရိယာမွာ သုံးခြင့္မရိွတဲ့ဖုန္း ျဖစ္တယ္"ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

တျခားႏုိင္ငံမ်ားက့ဲသုိ႔ တယ္လီဖုန္း လုပ္ငန္းကုိ ဆက္သြယ္ေရးကုမၸဏီႀကီးမ်ား အျပိဳင္အဆုိင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ရိွပါက အမ်ားျပည္သူအေနျဖင့္ ေစ်းသက္သာစြာ သုံးစဲြႏုိင္ၾကမည္ျဖစ္ဟုလည္း ဆိုသည္။

၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ခ်ထားေပးသည့္ ဖုန္းလိုင္းအမ်ဳိးအစားမ်ား                                                

လိုင္းအမည္                            ခ်ထားေပးသည့္လိုင္းအေရအတြက္

PM GSM                               ၃၄၀ ၇၁၈
WCDMA                               ၇ ၄၀၉
CDMA (fixed)                       ၁၈ ၂၇၁
CDMA (mobile)                    ၄၈၀ ၀၆၁
1 use card                           ၄ ၅၁၆ ၇၃၁
Auto phone line                   ၄၀ ၀၀၀

ရင္းျမစ္။ ။ဧရာ၀တီ

ပါတီမ်ား ရန္ပုံေငြ အခက္အခဲ ရင္ဆိုင္ရ

 
ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္း နည္းဥပေဒမ်ားကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္၍ ပါတီမ်ား အေနျဖင့္ မွတ္ပုံတင္ႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရရွည္ရပ္တည္ေရးအတြက္ ရန္ပုံေငြ အခက္အခဲကို ရင္ဆိုင္ ေနရသည္။

ယင္း ဥပေဒ၏ ပုဒ္မ ၇ တြင္ “မွတ္ပံုတင္ေၾကး ေငြက်ပ္ သုံးသိန္း ကုိ ေကာ္မရွင္က သတ္မွတ္သည့္ နည္းလမ္းမ်ား အတိုင္း ေပး သြင္းရမည္ ျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္မွ ပါတီ တည္ေထာင္ရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရသည့္ေန႔မွ စ၍ ရက္ေပါင္း ၃၀ အတြင္း မိမိတို႔ ပါတီကုိ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္ေပးရန္ ေကာ္မရွင္သို႔ ေလွ်ာက္ထားရမည္”ဟု ပါရွိသည္။

ထို႔အျပင္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲ နည္းဥပေဒမ်ား အခန္း(၅) အပိုဒ္ (ဂ) တြင္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း တဦးလွ်င္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခြင့္ မွတ္ပုံတင္ေၾကး ေငြက်ပ္ ၅သိန္းကို ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္သို႔ ေပးသြင္းရမည္ဟု ေဖာ္ျပပါရွိသည္။

“အကယ္၍ ေငြတတ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ က်ေနာ္တို႔က တႏိုင္ငံလုံး၀င္ဖုိ႔ႀကိဳးစားေနပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အခုလို စရိတ္ေတြက ႀကီးေတာ့ အဲဒီစရိတ္ကို တတ္ႏိုင္ မတတ္ႏိုင္က်ေနာ္တို႔က စဥ္းစားရမွာေပါ့”ဟု ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ဦးသုေ၀က ဆိုသည္။

ယင္း ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီကို ၀ါရင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသုေ၀က ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလ အတြင္း၌ ယခင္ ပါလီမန္ ဒီမုိ ကေရစီေခတ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ား ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဦးႏု ၊ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတုိ႔၏ သားသမီးမ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚသန္းသန္းႏု၊ ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳ ေက်ာ္ၿငိမ္းႏွင့္ ေဒၚေနရီဗေဆြ တုိ႔ ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ဥကၠ႒ အျဖစ္တာ၀န္ယူ ေဆာင္႐ြက္သည္။

ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳေက်ာ္ၿငိမ္းက“ေလာေလာဆယ္ ရန္ပုံေငြက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ထည့္ေနၾကတာ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ထည့္ႏိုင္မလဲ၊ ရန္ပုံေငြအတြက္ကလည္းတုိင္ပင္ေနတုန္း၊ ၁၉၉၀ တုန္းကလည္း တေယာက္တည္းလုပ္လိုက္တာ တခါတည္း စီးပြားကို ေလွ်ာ  သြားတာပဲ” ဟု ဆိုသည္။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ျခင္းနည္း ဥပေဒ( ၂/၂၀၁၀) အခန္း(၄) အပိုဒ္ ၁၅(က)တြင္ ပါတီမ်ားအေနျဖင့္ ပါတီသုိ႔ လွဴဒါန္း ထည့္၀င္ သည့္ ေငြေၾကး၊ ပါတီပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွရေသာ အျမတ္အစြန္းမ်ားျဖင့္ ပါတီရန္ပုံေငြကို ေကာက္ခံ စုစည္း ႏိုင္ေၾကာင္း ဆိုသည္။

ရွမ္း၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမား တဦးျဖစ္သူ ဦးေရႊအုန္းက“လွဴခ်င္တဲ့သူ ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္းေတာ့ မသိဘူး၊ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ေၾကာက္ေတာ့ ေၾကာက္တယ္၊ ရန္ပုံေငြလွဴခ်င္ေပမယ့္ မလွဴရဲဘူး၊ အဲဒါမ်ိဳးေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အတြက္ ျပႆနာပဲ၊ ပါတီေထာင္ၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္တာကလည္း တႏွစ္ေလာက္ေနမွ အက်ိဳးအျမတ္ကရမယ္”ဟုေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ပုဒ္မ ၂၁ တြင္ “ပါတီ တခုသည္ လႊတ္ေတာ္ သက္တမ္း တရပ္စီ အတြက္၊ က်င္းပသည့္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ တရပ္စီ အတြက္၊ မိမိပါတီကုိ ကိုယ္စားျပဳ၍ ေရြးေကာက္ခံေသာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း တဦးအတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲ အသံုး စရိတ္ ေငြက်ပ္ သိန္းတရာ အထိသံုး စြဲႏိုင္သည္”ဟု ဆက္လက္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ကိုေအးလြင္က“ မဲဆႏၵနယ္ တနယ္မွာ ၀င္တဲ့သူက က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔အေနနဲ႔၀င္မယ္၊ မဲဆြယ္ကုန္က်စရိတ္ကေတာ့ သူ႔နည္း သူ႔ဟန္နဲ႔သူ သုံးေပါ့ဗ်ာ၊ အဖြဲ႔ ရန္ပုံေငြဆိုၿပီး ခ်ေပးတာမ်ိဳး ၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ”ဟု ဆိုသည္။

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားကို သံုးခြင့္ျပဳခဲ့ေသာ မဲဆြယ္ စည္းရံုးေရး အသံုးစရိတ္သည္ က်ပ္ေငြ ၇၀၀၀၀ ထက္ ပိုၿပီးသံုးခြင့္ မေပးေၾကာင္း သိရသည္။

“ရန္ပုံေငြကေတာ့ ဘယ္မွာမွ ရွာလို႔မရဘူးေလ၊ အဖြဲ႔၀င္ေတြနဲ႔ အဖြဲ႔တြင္းက အလွဴရွင္ေတြနဲ႔ပဲ သြားရမယ္၊ ေနာက္မွ ေငြေလး အရင္းအႏွီးရလာရင္ လုပ္ငန္းေတြလုပ္သြားရမွာပဲ"ဟု ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား(ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ) ေခါင္းေဆာင္ ကိုရဲထြန္းက ေျပာသည္။

ကိုေထြး Saturday, March 20, 2010
ရင္းျမစ္။ ။ဧရာ၀တီ

2010ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒဆိုတာ