Tuesday, September 14, 2010

၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလုူငယ္မ်ားပါတီ အင္းစိန္မွာ စည္း႐ံုးေရးလုပ္

ဦးရဲထြန္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား (ျမန္မာႏုိင္ငံ) ပါတီဟာ ခြပ္ေဒါင္း တံဆိပ္နဲ႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားဆိုတဲ့ နာမည္ကုိ အသံုးျပဳၿပီး စက္တင္ဘာ ၁၃ ရက္ ဒီကေန႔ မနက္ပုိင္းက အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ျဖန္႔ေဝခဲ့တဲ့အတြက္ ၿမိဳ႕ခံေတြ မေက်မနပ္ျဖစ္ ေနၾကတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

စစ္အစိုးရက ျပဳလုပ္မည့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ) ဆိုသည့္ အမည္ျဖင့္ ဝင္ေရာက္မည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၏ အလံ ျဖစ္ပါသည္။ (RFA Image)
ဒီလုပ္ရပ္ဟာ ကုိမင္းကုိႏုိင္ ဦးေဆာင္တဲ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕နဲ႔ ထင္ေယာင္ထင္မွား လုပ္ၿပီး စည္း႐ံုးမဲဆြယ္တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာပါတယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက အင္းစိန္ၿမိဳ႕ ေဈးႀကီး တေဈးလံုး၊ ေနာက္ လိႈင္ျမစ္လမ္းတေလွ်ာက္ အဲဒီမွာ ျဖန္႔ေဝသြားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ ဓာတ္ပံုေတြလည္း ေရာင္းေနတယ္။ သူတို႔ တံဆိပ္ေတြနဲ႔ တြဲဖက္ ႐ိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေပါ့။ အဲဒီ ျဖန္႔သြားတဲ့ အဖြဲ႕အစည္း ၈၈ မ်ိဳးဆက္ လူငယ္မ်ားဆိုတာဟာ တကယ့္ အသက္၊ ေသြး၊ ေခၽြးနဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးေတာ့ ျပည္သူ႔အက်ိဳးစီးပြား လုပ္သြားတဲ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ မဟုတ္ပါဘူး။ အခု ေၾကညာခ်က္ထုတ္ေနတဲ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ဆိုတာဟာ အတုအေယာင္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အတုအေယာင္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မဲေပးဖို႔ ဆႏၵမရွိပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ မဲမေပးခ်င္တာလဲ ဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔ဟာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပူးေပါင္း လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၿပီးေတာ့ စီးပြားရွာ ခ်မ္းသာေနတဲ့ လူေတြ ျဖစ္ေနတယ္။”
ပါတီေခါင္းေဆာင္ ဦးရဲထြန္းကေတာ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား နာမည္နဲ႔ ခြပ္ေဒါင္း တံဆိပ္ဟာ သူတုိ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သံုးစြဲလာခဲ့တာျဖစ္ၿပီး၊ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္က ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းအတြက္ ခုလို စည္း႐ံုးျဖန္႔ေဝခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔က ပါတီမွတ္ပံုတင္ၿပီးေတာ့ တရားဝင္ လုပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ဆိုတာ ရန္ကုန္တတိုင္းလံုး သိၿပီးသားပါ။ ၿပီးေတာ့ ေဝတဲ့စာကလည္း အသစ္အဆန္းမဟုတ္ဖူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူသို႔ ေပးပို႔ေသာ သဝဏ္လႊာဆိုတာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၆ လပိုင္းကတည္းက ေဝခဲ့တဲ့ စာပါ။ အခုက်ေတာ့ ဘာလဲဆိုေတာ့ အဲဒီ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပါတီက အဲဒီ ေခါင္းေဆာင္တဦးေပါ့ဗ်ာ၊ ဦးလွထြန္း အဲဒီမွာ ဝင္ၿပိဳင္မွာဆိုေတာ့ အဲဒီ နယ္ေျမေလးမွာ မနက္ကေတာ့ အင္အား ၃၅ ေယာက္ေလာက္က သြားၿပီးေတာ့ဗ်ာ၊ အဲဒါ ျပည္သူလူထုကို ဒီ သေကၤတေလးကို သိေအာင္ လိုက္လုပ္ၾကတာပါ။”
၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား (ျမန္မာႏုိင္ငံ) ပါတီဟာ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္း ၈၇ ဦး ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖုိ႔ စာရင္းေပးသြင္းထားပါတယ္။ အဲဒီ ပါတီဟာ စစ္အစုိးရရဲ့ အေထာက္အပံ့ ရရွိထားၿပီး၊ ၾကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီရဲ့ လက္ေဝခံပါတီတခု ျဖစ္တယ္လုိ႔ သတင္းေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ထြက္ေပၚေနပါတယ္။ ပါတီေခါင္းေဆာင္ ဦးရဲထြန္းကေတာ့ ဒီစြပ္စြဲေျပာဆုိခ်က္ေတြ မဟုတ္မွန္ ေၾကာင္း ျငင္းဆုိပါတယ္။
ဦးရဲထြန္းဟာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ဦးေအးလြင္ရဲ့ ညီအရင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ရင္းျမစ္။ ။RFA

ပညာကို ဟမ္ဘာဂါလိုေရာင္းေနတဲ့ ေခတ္

ဒီကေန႔ပညာသင္ၾကားေရးစနစ္က စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးေတြအတြက္ ကြၽမ္းက်င္လုပ္သားေတြ ေမြးထုတ္ေပး႐ံုသက္သက္ျဖစ္ေနၿပီး တကၠသိုလ္ေတြဟာလည္း ဘြဲ႕ရလုပ္သားေတြအစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ ေမြးထုတ္ေပးတဲ့ စက္႐ံုႀကီးေတြျဖစ္ေနၿပီ။

ဂဏန္းတြက္စက္ပ်က္ရင္ ေစ်းမေရာင္းတတ္
     အေမရိကန္ပညာေရးေလာကမွာ တစ္ေန႔တျခားက်ယ္သထက္ က်ယ္ေအာင္ၾကားေနရတဲ့ ညည္းညဴသံေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဂဏန္းတြက္စက္ပ်က္သြားတာနဲ႔ ေစ်းမေရာင္းတတ္တဲ့ အေရာင္းေစ်းသည္ေတြ၊ သူမ်ားေရးထားတဲ ့ျပ႒ာန္းစာအုပ္မရွိရင္ စာမသင္တတ္ေတာ့တဲ့ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ ဘလူးပရင့္မရွိရင္ ဘာမွမလုပ္တတ္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ အသင့္ေဖာ္စပ္ ထုတ္လုပ္ေပးထားတဲ့ ေဆး၀ါးေတြမရွိရင္ ေလခ်ဳပ္ေလေအာင့္ျဖစ္တဲ့ လူနာအတြက္ ေလေဆးေလးေတာင္ စပ္ၿပီး ကုမေပးႏိုင္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြပဲ မ်ားေနတယ္။ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္နဲ႔ကိုယ္ စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီး လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ ပညာတတ္ေတြရွားပါးသထက္ ရွားပါးလာေနတယ္။ အခုေက်ာင္းေတြက ထြက္လာတာေတြက စာတတ္သူေတြခ်ည္းပဲ။ ပညာတတ္မပါဘူးလို႔ ေျပာၾကဆိုၾကတာေတြလည္း မၾကာမၾကာၾကားရတယ္။ အေမရိကန္မွာတင္ မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုက ပညာရပ္နယ္ပယ္အားလံုးလိုလိုမွာ ေျပာဆိုညည္းတြားေနၾကတဲ့ အသံေတြညံေနပါတယ္။

အစိုးရေတြက ေစ်းတြက္ တြက္ၾက
    ပညာကိုတန္ဖိုးထားသူတိုင္းက ပညာေရးကိုစီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးမ်ားလုိ သေဘာထားလုပ္ကိုင္ေနၾကတာကို မႏွစ္ၿမိဳ႕ၾကဘူး။ တကၠသိုလ္ဆရာေတြက ေမာ္ေတာ္ကားေရာင္းသမားလို ကမၻာလွည့္ၿပီး ေက်ာင္းေၾကာ္ျငာရင္း ႏုိင္ငံတကာေက်ာင္းသားေတြ စုေဆာင္းေနတာကိုလည္း ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕ၾကတယ္။ ပညာေရးကို စီးပြားေရးရဲ႕လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ သေဘာထားလာၾကတာကို ေတာ္ေတာ္ကို စက္ဆုပ္ၾကတယ္။ စက္ဆုပ္ေပမယ့္လည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္ၾကဘူး။ ႏိုင္ငံတိုင္းႏုိင္ငံတိုင္းရဲ႕ အစိုးရေတြ ကိုယ္တိုင္က ဘာမဆို 'ေစ်းတြက္' တြက္ၿပီး ေစ်းေရာင္းေစ်း၀ယ္လုပ္သလို လုပ္ေနၾကတာဆိုေတာ့ ပညာရွင္ေတြ လက္မိႈင္ခ်ေနၾကရေတာ့တယ္။

ပညာကို ဟမ္ဘာဂါလိုေရာင္း
    ပညာကို ႐ွဴးဖိနပ္ေရာင္းသလို၊ ဟမ္ဘာဂါနဲ႔ ကိုကာကိုလာေရာင္းသလို သေဘာထားေနၾကေတာ့ ပညာရဲ႕တန္ဖိုးဟာတစ္ေန႔တျခား က်ဆင္းလာခဲ့ရတယ္။ လူေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႔ထက္ ကြန္ပ်ဴတာဆီက အေျဖထုတ္ယူဖို႔ေလာက္သာ အားသန္ၾကတယ္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း စာအုပ္ေတြထဲက သေဘာတရားေတြနဲ႔ ေဖာ္ျမဴလာေတြကိုပဲ အားကိုးၾကတယ္။ လူ႕ဦးေႏွာက္ဟာ ကြန္ပ်ဴတာေလာက္ေတာင္ အသံုးမက်ေတာ့သလိုျဖစ္လာတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ၾကာလာေတာ့ လူ႔ဦးေႏွာက္နဲ႔သတ္မွတ္တဲ့ လူ႔တန္ဖိုးေတြနဲ႔ လူသားစံႏႈန္းေတြအားလံုးလိုလိုဟာ ယုတ္ေလ်ာ့က်ဆင္းၿပီး စံခ်ိန္မမီျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့တယ္။

အိမ္ေထာင္စနစ္
    လူေတြနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အိမ္ေထာင္ဆိုတာပဲၾကည့္။ ကမၻာဦးအစက လင္ရယ္၊မယားရယ္၊ အိမ္ေထာင္ရယ္ဆိုတာမရွိဘူး။ ေယာက်္ားမိန္းမေတြဟာ ႏြားအုပ္ႀကီးထဲကႏြားေတြလိုပဲေနၾကတယ္။ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ အုပ္စုလိုက္ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာ ေနထိုင္ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ စိုက္ပ်ဳိးစားေသာက္လာတတ္ၿပီး အေျခတက်ရြာတည္ေနလာၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ လင္ရယ္၊ မယားရယ္လို႔ သတ္သတ္မွတ္မွတ္နဲ႔ အိုးအိမ္တည္ေဆာက္ေနထုိင္တယ္။ အဲဒီအဆင့္ကို ယဥ္ေက်းလာတဲ့အဆင့္(Civilized)လို႔သတ္မွတ္တယ္။ ဒါေတာင္ တစ္လင္တစ္မယားမဟုတ္ေသးဘူး။ စစ္ႏိုင္လို႔ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္လာတဲ့ မိန္းမေတြကို ေယာက္်ားေတြက မယားအျဖစ္ထားတဲ့အတြက္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မယားအမ်ားအျပားေနလာၾကတယ္။ ေနာင္ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္ျမင့္သထက္ျမင့္လာမွ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကို ဥပေဒေတြဘာေတြျပဳၿပီး ျပ႒ာန္းသတ္မွတ္ခဲ့ၾကတယ္။

အေဖာ္ဆိုတဲ႔ေနနည္း
    ေဟာ အခုေတာ့ အိမ္ေထာင္ဆိုတာ လူသားမ်ားရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ကန္႔သတ္တဲ့အခ်ဳပ္အေႏွာင္လိုျဖစ္တယ္။ ေခတ္မမီေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ ခ်ဳပ္ေႏွာင္မထားတဲ့ အတူေနခ်င္စိတ္ရွိတဲ့အခိုက္ အတူေန၊ ေနခ်င္စိတ္မရွိတဲ့အခါ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေနဆိုတဲ့ အယူအဆကို လက္ခံက်င့္သံုးၿပီး 'အေဖာ္'(Companion)လို႔ ေခၚၾကတဲ့ ေနနည္းမ်ဳိးနဲ႔ေနထုိင္ၾကတာေတြ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးက်င့္သံုးေနၾကတယ္။ ျပင္သစ္ကေတြးေခၚပညာရွင္ႀကီး ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ယန္းေပါဆတ္နဲ႔ ဆီမြန္ဒီဘူဗြားတို႔ဆိုရင္ လက္မထပ္ဘဲနဲ႔ တစ္သက္လံုး (Life companion) ဆိုၿပီးေနသြားၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အတူေနၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ေမြးၿပီးမွ လက္ထပ္တာမ်ဳိးလည္းရွိတယ္။ အိမ္ေထာင္နဲ႔ မိသားစုဆိုတဲ့ ႏႈန္းစံေတြ ေျပာင္းလဲသြားပံုကိုေျပာတာပါ။

ဆန္႔က်င္ဘက္ထိေျပာင္းလဲ
    မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္ပံုဆိုရင္လည္း စစ္မျဖစ္မီ ေခတ္ကဆိုရင္ ေျခမ်က္စိဖံုးတဲ့ ဂါ၀န္ရွည္ပြပြႀကီးေတြကို အတြင္းက ရင္စည္းက်ပ္က်ပ္ခံၿပီး ၀တ္ၾကတာပါ။ မိန္းကေလးရဲ႕ အပ်ဳိစင္ဘ၀ကိုလည္း အသက္နဲ႔ထပ္တူ တန္ဖိုးထားကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ လက္မထပ္ရေသးဘဲ ကိုယ္၀န္ရွိလာတဲ့ မိန္းကေလးမ်ဳိးဆိုရင္ရြာကေန ႏွင္ထုတ္တဲ့အထိေတာင္ ကဲ့ရဲ႕႐ႈတ္ခ်ေလ့ရွိတယ္။ ေဟာ အခုေခတ္ေတာ့ ၀တ္ပံုဆင္ပံုေတြ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီၾကပံုေတြမ်ား ေျပာေတာင္မျပတတ္ေတာ့ေအာင္ ကမ္းကုန္ေနၾကပါၿပီ။ အလယ္တန္းရြယ္ ဆယ့္သံုးဆယ့္ ေလးႏွစ္သမီးအခ်င္းခ်င္း အပ်ဳိစင္အျဖစ္ရွိေနေသးတယ္ဆိုရင္ ကဲ့ရဲ႕ၾကသတဲ့။ လူမႈေရးေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးညံ့ဖ်င္းတယ္ဆိုၿပီး ေ၀ဖန္ၾကသတဲ့။ လူ႔တန္ဖိုးေတြေျပာင္းလဲသြားပံုကို ၾကည့္ပါဦး။ ဆန္႔က်င္ဘက္သေဘာ ျဖစ္သြားတဲ့အထိကို ေျပာင္းကုန္ၾကတာ မဟုတ္လား။

အႏုတ္လကၡဏာမ်ားမ်ား
    လူမႈေရးနယ္ပယ္အတြင္းက တန္ဖိုးေတြနဲ႔ ႏႈန္းစံေတြေျပာင္းလဲမႈ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္တာကနည္းနည္း၊ အႏုတ္လကၡဏာေဆာင္တာကမ်ားမ်ား ျဖစ္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ စ႐ိုက္ေတြကလည္း မယံုႏိုင္ေလာက္တဲ့ အထိကို ၾကမ္းၾကဳတ္ခက္ထန္ကုန္ၾကတယ္။ အ႐ူးတစ္ေယာက္ကိုယ္မွာ ယမ္းထုပ္ေတြပတ္ခ်ီေပးၿပီး ေစ်းထဲေလွ်ာက္ေျပးေနတုန္း အေ၀းထိန္းခလုတ္ႏွိပ္ေဖာက္ခြဲတာမ်ဳိး ဘယ္ေခတ္ကရွိခဲ့ဖူးလို႔လဲ။ ခရီးသည္ေတြအျပည့္ပါတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံႀကီးေတြကိုအပိုင္စီးၿပီး လူေနအေဆာက္အအံုႀကီးကို ဝင္ေဆာင့္တာမ်ဳိးလည္း ဘယ္တုန္းကၾကားဖူးလို႔လဲ။ ေမာင္းသူမဲ့ေလယာဥ္ပ်ံေပၚ ဗံုးေတြတင္ၿပီး မူလတန္းေက်ာင္းကေလးေပၚ က်က်၊ ေဆး႐ံုေပၚက်က်၊ က်ခ်င္တဲ့ေနရာ က်။ မေကာင္းသူထိပ္ ေကာင္းသူထိပ္ဆိုၿပီး ဗံုးၾကဲခ်တာမ်ဳိးေရာ ဘယ္အခါကၾကားဖူးလို႔လဲ 'ရက္စက္မႈ အေပါင္းသရဖူေဆာင္းေတာ့သည္' လို႔ကိုေျပာရေတာ့မယ့္ ေခတ္ႀကီးပဲ။

ပညာမတတ္ဘြဲ႔ရေတြ တစ္ပံုႀကီး
    အႏုတ္လကၡဏာေတြမ်ားၿပီး ဆုတ္ကပ္ႀကီးျဖစ္ေနရတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းရင္းကေတာ့ လူသားေတြ ဥာဏ္ရည္ယုတ္ေလ်ာ့က်ဆင္းလာတာပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ႏိုင္ငံတိုင္းလိုလုိမွာပဲ စာေမးပြဲေအာင္ၿပီး ဘြဲ႕လက္မွတ္ရဖို႔ေလာက္ကိုသာ ေက်ာင္းေတြနဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြက အာ႐ံုစိုက္လုပ္ေနၾကၿပီး ကိုယ္ပိုင္ ဥာဏ္နဲ႔ဆင္ျခင္စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ အသိဥာဏ္ပညာျမင့္မားဖို႔ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားခဲ့ၾကတယ္။ ရလဒ္က ပညာမတတ္တဲ့ ဘြဲ႕ရေတြ တစ္ပံုႀကီးေပၚထြက္လာတာပဲ ျဖစ္တယ္။
    သူတုိ႔တစ္ေတြဟာ သူမ်ားေရးထားတဲ့ စာေတြအလြတ္က်က္ၿပီး စာေမးပြဲေအာင္လာၾကတာပဲရွိတယ္။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့အေျခအေနနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ဘာတစ္ခုမွကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းႏိုင္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး။

Written by လူထုစိန္ဝင္း  

Monday, September 13, 2010

လပ္စ္ေဗးဂတ္စ္က ျမန္မာမ်ား ၀ိုုင္းစုုခိုုင္သိန္းကိုု လက္မခံသကဲ့သိုု႔ၾသစေၾတးလ်ျမန္မာမ်ားကလည္း ခန္႔စည္သူကိုု ၾကိဳဆိုုမည္မဟုုတ္

ယေန႔၀င္လာသည့္ သတင္း တခုုတြင္ မိုုးမခေရဒီယိုု ဆစ္ဒနီ၀ုုိင္းေတာ္သားမ်ား၏ အဆိုုအရ ၾသစေၾတးလ်ေရာက္ ျမန္မာမ်ားက စစ္အစုုိးရ၀ါဒျဖန္႔ကားတြင္ ေခါင္းေဆာင္မင္းသားအျဖစ္ သရုုပ္ေဆာင္သည့္ ခန္႔စည္သူကိုု ၎တိုု႔ထံတြင္ ေျဖာ္ေျဖခြင့္ ေပးလိမ့္မည္မဟုုတ္ဟုု ဆိုုသည္။ အျခား အႏုုပညာရွင္မ်ားျဖင့္ ၎တိုု႔၏ စတိတ္ရွဴိးကိုု က်င္းပရန္ စီစဥ္ေနေၾကာင္း ေရဒီယိုုသတင္းတြင္ မိုုးမခ၀ိုုင္းေတာ္သား ဦးပန္တ်ာက ထုုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုုသြားသည္။
    ယခုုလထုုတ္ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းတြင္ ခန္႔စည္သူ၏ အင္တာဗ်ဳးတခုုကိုု ေဖာ္ျပထားရာ - ျပည္ပထြက္တာထက္စာရင္ ျပည္တြင္းမွာ ကားရိုုက္ေနရတာက ပိုုအဆင္ေျပေၾကာင္း၊ ျပည္ပသြားတဲ့ ရက္ ၂၀ မွာ ဗီဒီယိုုဆိုု ၂ ကား၊ ရုုပ္ရွင္ဆိုု ၁ ကား (ျပည္တြင္းတြင္) အျပီးရုုိက္ႏိုုင္ေၾကာင္း၊ ျပည္ပေရာက္ေနခ်ိန္မွာကေတာ့ ေစ်း၀ယ္တာ၊ ေလ့လာတာကလြဲျပီး ဘာမွ လုုပ္လိုု႔ မရႏိုုင္ေၾကာင္း ဆိုုထားတာကိုု ေဖာ္ျပထားသည္။ သိုု႔ျဖစ္၍ ခန္႔စည္သူအေနႏွင့္ ျပည္ပကိုု ထြက္ေရာက္ရာမွာ စင္တင္ပြဲေဖ်ာ္ေျဖဖိုု႔ကိုု စိတ္ထက္သန္ျခင္း မရွိသည္မွာ သိသာေနသည္ဟုု ဆိုုႏိုုင္သည္။ အတည္မျပဳႏိုုင္သည့္ သတင္းအခ်ဳိ႔အရ စစ္အစုုိးရ၏ ၀ါဒျဖန္႔ကားတြင္ သရုုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ လူျပက္သရုုပ္ေဆာင္အခ်ဳိ႔ကိုု ၾသစေၾတးလ်ျမန္မာတိုု႔က ဖိတ္ရန္ စီစဥ္ထားျခင္းမ်ားကိုု ရုုတ္သိမ္းခဲ့သည္ဟုု ဆိုုသည္။

ထိုုနည္းတူစြာ အေမရိကန္ျပည္၊ လပ္စ္ေဗးဂတ္္စ္ေရာက္ ျမန္မာမိသားစုုမ်ားကလည္း ၎တိုု႔အရပ္တြင္ ၀ါဒျဖန္႔သရုုပ္ေဆာင္ႏွင့္ အဖြဲ႔ လာေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖျခင္းကိုု ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း လက္မွတ္မ်ား ေရးထိုုး၍ ကန္႔ကြက္စာ ထုုတ္ျပန္ခဲ့သည္ဟုု သိရသည္။ လက္မွတ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ကိုု ယခင္ေသာၾကာေန႔ကတည္းက စုုစည္းမိေၾကာင္း၊ အဆိုုပါ သရုုပ္ေဆာင္နဲ႔ အဖြဲ႔ကိုု ေဗးဂတ္စ္ကိုု ဖိတ္ျပီး ဧည့္ခံပြဲက်င္းပျခင္း၊ ကာရာအိုုေကျဖင့္ ဆိုုၾက ကၾက၊ စားေသာက္ၾကမည့္ ပါတီပြဲ က်င္းပျခင္းကိုု ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ထုုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုုခဲ့ၾကသည္ဟုု သိရွိရသည္။

အေမရိကန္ျပည္သိုု႔ အဆိုုပါ စစ္အစုုိးရ၀ါဒျဖန္႔သရုုပ္ေဆာင္ႏွင့္ အဖြဲ႔ကိုု တာ၀န္ယူ ေခၚေဆာင္သူတဦးျဖစ္သည့္ အယ္လ္ေအမွ မသီတာ ဆိုုသူက လပ္စ္ေဗးဂတ္စ္ရွိ ျမန္မာအခ်ဳိ႔ကိုု ဆက္သြယ္ျပီး ဧည့္ခံပြဲအစီအစဥ္တခုု က်င္းပရန္ တိုုင္ပင္ေၾကာင္း၊ ထိုုျမန္မာတိုု႔က ျမန္မာမိသားစုုမ်ားအၾကား လိုုက္လံ စည္းရုုံးျပီး ေငြေၾကးမတည္ရန္ ေဆာ္ၾသၾကေၾကာင္း၊ ထိုုေၾကာင့္ မိမိတိုု႔က ကန္႔ကြက္သည့္ သေဘာထားကိုု ထုုတ္ျပန္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း မိုုးမခမိတ္ေဆြတဦးက ေျပာၾကားသည္။

“သူတိုု႔တေတြ အေမရိကန္ရဲ့ ဘယ္ေနရာကိုု မဆိုု လည္ပတ္သြားလာတာကိုု ဘာမွ မတားျမစ္ပါဘူး။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာ လည္ပတ္လိုု႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္အစုုိးရကိုု အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေနတဲ့သူေတြကိုုေတာ့ အားေပးတာေတြ၊ ပြဲစီစဥ္ေပးရတာေတြ မလုုပ္သင့္ဘူး။ က်ေနာ္တိုု႔အေနနဲ႔ ဒီလိုုစစ္အစုုိးရရဲ့ ၀ါဒျဖန္႔သရုုပ္ေဆာင္ေတြကိုု ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေျခအေနအရ လိုုအပ္ခ်က္တခုုအေနနဲ႔ အခုုလိုု ကန္႔ကြက္ရတာ ျဖစ္တယ္။ အခုုကတည္းက က်ေနာ္တိုု႔က သီးခံေနရင္ ေနာက္ပိုုင္းမွာ ဒီထက္ ပိုုဆိုုးလာမယ္၊ ေရွ႔ဆက္ျပီး ပိုုဆိုုးလာမွာ က်ေနာ္တိုု႔တေတြ စိုုးရိမ္တယ္။ က်န္တဲ့ ျမိဳ႔နယ္ေတြက ညီအကိုု ေမာင္ႏွမေတြကိုုလည္း အခုုလိုု တေသြး တသား တစိတ္တည္း ရွိၾကတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာ ဂုုဏ္ယူပါတယ္”

ဟုု ၎ကေျပာၾကားသည္။

ၾသဂုုတ္လဆန္းကတည္းက ျဗိတိန္သိုု႔ ေနတိုုးႏွင့္အဖြဲ႔၊ အေမရိကန္သိုု႔ ၀ိုုင္းစုုခိုုင္သိန္းႏွင့္အဖြဲ႔၊ ၾသစေၾတးလ်သိုု႔ ခန္႔စည္သူႏွင့္ အဖြဲ႔တိုု႔အသီးသီး ေဖ်ာ္ေျဖေရး ခရီးစဥ္မ်ား စတင္ခဲ့ၾကရာတြင္ ျပည္ပေရာက္ ဒီမိုုကေရစီေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရး တက္ၾကြသူ ျမန္မာမ်ားက ထိုုသရုုပ္ေဆာင္မ်ားကိုု ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပေသာ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ထိုုဆႏၵျပကန္႔ကြက္မႈမ်ားမွာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားကိုု သာမန္ၾကည့္ရႈအားေပးလိုုေသာ ျမန္မာပရိသတ္တိုု႔ႏွင့္ သေဘာထားကြဲျပားမႈ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။ သိုု႔ေသာ္လည္း ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားက ပရိသတ္မ်ားကိုု ၾကိဳးစားျပီး ရွင္းလင္း ေျပာဆိုုလ်က္ ရွိသည္ကိုု ေတြ႔ရသည္။

“တိုုက္ဆိုုင္တာပဲ ေျပာမလား။ အဲသည္သရုုပ္ေဆာင္ေတြက က်ေနာ္တိုု႔ဆီကိုု ေဖ်ာ္ေျဖေရးေတြ လာလုုပ္၊ ဟိုုဗိုုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊကေတာ့ အိႏၵိယတိုု႔ တရုုတ္ျပည္တိုု႔ကိုု ခရီးထြက္ … အျပင္ကလူေတြ မနားရဘူးေပါ့”

ဟုု မိုုးမခပရိသတ္တဦးက စာေရးသားျပီး အျမင္ကိုု ေျပာသည္။

ဆန္ဖရန္စစၥကိုုက လာသည့္ သတင္းတရပ္အရ စစ္၀ါဒျဖန္႔သရုုပ္ေဆာင္ႏွင့္အဖြဲ႔ကိုု ဒုုတိယအၾကိမ္အျဖစ္ ဆန္ဖရန္စစၥကိုု ေဒလီးစီးတီးေက်ာင္းတခုုတြင္ ရုုံသြင္းဦးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုုစီစဥ္သူမ်ားႏွင့္ လက္မွတ္၀ယ္ယူႏိုုင္သည့္ ျမန္မာဆိုုင္မ်ားကိုု ေၾကညာထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ရင္းျမစ္။ ။မိုးမခ

မွတ္သားဖြယ္ အားေဆးတစ္ခြက္

ယာယီ႐ွဴံးနိမ့္သြားတဲ့အမွန္တရားဟာ 

ယုတ္ညံ့တဲ့ေအာင္ပြဲထက္စြမ္းအားပိုရွိပါတယ္။ 

(မာတင္လူသာကင္း ၊ ၁၉၆၄ )

Sunday, September 12, 2010

စာနယ္ဇင္းသမား ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္လွ်င္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ မီဒီယာ က႑ ေရာေထြးႏုိင္


ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနၾကသည့္ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ မီဒီယာ က႑ ေရာေထြးမႈမ်ား ရွိလာႏိုင္ေၾကာင္း သတင္းစာဆရာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ေျပာသည္။

ႏုိင္ငံေရးပါတီ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္ အေရြးခံမည့္ စာနယ္ဇင္းသမား တခ်ဳိ႕သည္ လက္ရွိတြင္ မီဒီယာ လုပ္ငန္းမ်ား လည္းပိုင္ဆိုင္ထားလ်က္ရွိရာ ၎တို႔ပိုင္ မီဒီယာ လုပ္ငန္းမ်ားအေပၚ ႏိုင္ငံေရးၾသဇာ လႊမ္းမိုးမွႈမ်ားရွိလာႏိုင္သည္ဟု သတင္းစာ ဆရာ ေမာင္၀ံသ က ေျပာဆိုသည္။


“ႏိုင္ငံေရးသမား လုပ္မယ္ဆိုရင္ သတင္းစာသမား မလုပ္နဲ႔၊ အကယ္၍ လုပ္မယ္ ဆိုရင္လည္း မိမိနဲ႔ သက္ဆိုင္ ပတ္သက္ေနတဲ့ စာေစာင္ေတြ၊ မီဒီယာေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားမယ္ ဆိုရင္လည္းပဲ ၀င္မစြက္ဖက္ သင့္ဘူး၊ ႏိုင္ငံေရးကို ေရးတဲ့အခါမွာ အစိုးရကို ေ၀ဖန္ တာေတြ၊ ေထာက္ျပ တာေတြ ေရးရင္လည္း ဘာမွ ၀င္မစြက္သင့္ဘူး၊ သီးျခား လြတ္လပ္တဲ့ မီဒီယာ ျဖစ္ေနဖို႔ လုိတယ္” ဟု ေမာင္၀ံသ ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

ႏို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန႔တြင္ စစ္အစိုးရ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ရန္ ျပင္ေနၾကသည့္ သတင္းစာဆရာမ်ားတြင္ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္း အမ်ားအျပားထုတ္ေ၀ေနေသာ သုတ စြယ္စုံ မီဒီယာ ဂ႐ု(ပ္) ပိုင္ရွင္ ႏွင့္ ျမန္မာတိုင္းမ္ စာေစာင္၌ ထုတ္ေ၀သူအျဖစ္ ပါ၀င္ထားသူ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦး သည္ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ေရးပါတီ(ႀက့ံဖြံ႔ပါတီ) ကုိယ္စားျပဳ၍ ရန္ကုန္တိုင္း ပုစြန္ေတာင္ ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵ နယ္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္မွ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ေဒါက္တာတင္ထြန္းဦးသည္ ႀက့ံဖြံ႕ပါတီ မွ အေရြးခံမည္ျဖစ္ၿပီး အႏိုင္ရလာပါက သူပါ၀င္ထားေသာ ျမန္မာတိုင္းမ္ စာေစာင္ မွာ ႀက့ံဖြံ႔ပါတီ ၏ မူ၀ါဒမ်ား၊ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦး၏ အာေဘာ္မ်ားသာ လႊမ္းမိုးလာႏိုင္ၿပီး ၾသဇာႀကီးစိုး လာႏိုင္သည္ဟု စာနယ္ ဇင္း သမားမ်ားက ေျပာဆိုေနၾကသည္။

ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းစာဆရာ တဦးက“သူက အရင္ကလည္း အစိုးရလူပဲ၊ ေနာင္လည္း တက္လာ မယ့္ အစိုးရ ရဲ႕႐ုပ္ေသးျဖစ္ေနဦးမွာပဲ၊ စာေပစိတ္ဓာတ္ထက္ စီးပြားေရးပဲ အေလးထားတဲ့လူျဖစ္ေနေတာ့ မီဒီယာ လုပ္ငန္းေတြ ကို ဘယ္ေတာ့မွလက္လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူး”ဟု ဆိုသည္။

အဆိုပါကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေမးျမန္းစုံစမ္းရန္ ေဒါက္တာတင္ထြန္းဦး ကို ဧရာ၀တီက ဆက္သြယ္၍ မရခဲ့ပါ။

ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးသည္ ႏိုင္ငံေရး စိတ္၀င္စားသူ တဦးမဟုတ္သည့္အျပင္ သူဦးစီးထုတ္ေ၀ေနေသာ စာေစာင္မဂၢဇင္းမ်ား
တြင္လည္း ႏိုင္ငံေရးအသားေပးစာေပမ်ား၊ အစိုးရ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပစာမ်ားကို ေရွာင္ရွားေရးသားၿပီး စစ္အစိုးရ အလိုက် ၀ါဒ ျဖန္႔ စာေပမ်ားကိုသာ ေရးေလ့ရွိသည့္ စစ္အစိုးရႏွင့္နီးစပ္သူဟု သတင္းစာဆရာမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးႏွင့္အတူ ႀက့ံဖြံ႕ပါတီ ကုိယ္စားျပဳ၍ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ေရာက္မည့္ စာနယ္ဇင္း သမားမ်ားမွာ စာေပ ႏွင့္ စာနယ္ဇင္း အဖြဲ႔မွ ဥကၠ႒ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္မႉးႀကီး တင္ခ (တကၠသိုလ္ တင္ခ)၊ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ဦးေအာင္ၿငိမ္းႏွင့္ ညႊန္ၾကား ေရးမႉး ေဟာင္း အၿငိမ္းစားဗိုလ္မႉး လွထြန္း (လွထြန္း-တြံေတး) တို႔ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

“ဒီလူေတြက သတင္းစာဆရာ ေတြလို႔သာ ေျပာေနတာ အစိုးရ အလိုက် ခိုင္းတာေရးေပး ေနတဲ့လူေတြ၊ ေဖာ္လံဖား လုပ္ေန
တဲ့လူေတြပါ၊ သူတို႔ကို စာနယ္ဇင္း အသိုင္းအ၀ိုင္းက သတင္းစာသမားရယ္လို႔ အသိအမွတ္ ျပဳမထားပါဘူး”ဟု သတင္းစာ ဆရာ  ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။

ဦးသာဘန္းက“သတင္းစာ ဆရာ လုပ္မယ္ဆို ႏိုင္ငံေရးမလုပ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္းပဲ သတင္းစာ ဆရာ မလုပ္နဲ႔ ေတာ့၊ သတင္းစာ သမားဆိုတာ သတင္းစာ က်င့္၀တ္ကို လိုက္နာရမယ္၊ စတုတၳမ႑ိဳင္ကို ကိုယ္စားျပဳရမယ္၊ အစိုးရ ရဲ႕ မေကာင္းတာကို ေစာင့္ၾကည့္ ေရးသား ေနရမယ္”ဟုလည္း ဆက္လက္ေျပာဆိုသည္။

ႏိုင္ငံေရးသမား ဦးေဆာင္ထုတ္ေ၀မည့္ စာေစာင္စာေပ မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ားကို အက်ဳိးျပဳမည္ မဟုတ္ဘဲ ၎တို႔၏ မူ၀ါဒ
လႊမ္းမိုးေနၿပီး လြတ္လပ္ေသာစာေစာင္ ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္သည့္အျပင္ ေရရွည္လည္းမရပ္တည္ႏိုင္ေၾကာင္း ဦးသာဘန္း က ဆိုသည္။

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေလာကတြင္ သတင္းစာဆရာဘ၀မွ ႏိုင္ငံေရးေလာက သို႔ေရာက္သြားသူမ်ား လြတ္လပ္ေရး မရမီ ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ကာလမ်ားတြင္ ရွိ ခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။

ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ပင္ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးမျဖစ္မီ သတင္းစာဆရာ တဦးျဖစ္ခ့ဲ
ၿပီး အိုးေ၀မဂၢဇင္း၏ အယ္ဒီတာအေနႏွင့္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး စာေပမ်ားကို ေရးသားခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးသည္ သတင္းစာေစာင္မ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ား၊ မီဒီယာလုပ္ငန္းမ်ား၊ ပိုင္ဆိုင္ထားသူတဦး ျဖစ္ပါက သူ၏
လုပ္ငန္းမ်ားအေပၚ အနည္းႏွင့္အမ်ား ၾသဇာ သက္ေရာက္လာသည္မွာ ေသခ်ာေၾကာင္း၊ ထိုအျဖစ္မ်ဳိး ယခင္ကလည္း
ရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ သက္ဆိုးမရွည္ခဲ့ၾကေၾကာင္းလည္း ေမာင္၀ံသ က ေျပာဆိုသည္။

“လြတ္လပ္ေရး မရခင္က သူရိယ သတင္းစာဟာ အေတာ္ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဂဠဳန္ ဦးေစာ လက္ထဲလည္း
ေရာက္သြားေရာ စာေစာင္တခုလုံးက သူ႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေရး ၾသဇာလႊမ္းမိုးမွႈ၊ သူ႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေရး အတက္အက်အေပၚမွာပဲ မူတည္သြား
ေတာ့တယ္၊ ေရရွည္လည္း မခံခဲ့ဘူး”ဟု ေမာင္၀ံသက ဆိုသည္။

ယင္း သူရိယ သတင္းစာအား ဦးလွေဖ၊ ဦးဘေဖ၊ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္း စသည့္ သတင္းစာ ဆရာႀကီးမ်ားက စတင္ တည္ ေထာင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထိုဆရာႀကီးမ်ားသည္ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔အက်ဳိး ျပဳစာေပမ်ားကိုသာ တစိုက္ မတ္မတ္ ေရးသားခဲ့ၾက၍ သူရိယ သတင္းစာမွာ ျပည္သူမ်ား၏ ေလးစားမွႈကိုရရွိ ခဲ့ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးသမား ဦးေစာ၏ လက္
ထဲတြင္ က်ဆင္းသြားေၾကာင္းလည္း ေမာင္၀ံသ က ေျပာသည္။

“လူထုကို ဆန္႔က်င္ရင္၊ လူထုက မေထာက္ခံ ေတာ့ရင္ ဒီစာေစာင္က က်ဆုံးမွာပဲ”ဟုလည္း ေမာင္၀ံသ ကဆိုသည္။

သတင္းစာ ဆရာ အျဖစ္ ေက်ာ္ၾကား႐ုံမက ႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္လည္း နာမည္ေက်ာ္ခဲ့သူ စာေရးဆရာ သိန္းေဖျမင့္ သည္ လည္း ႏိုင္ငံေရးသမား ဘ၀တြင္ ဗိုလ္တေထာင္ သတင္းစာကို လုပ္ကိုင္ခဲ့ၿပီး ၎၏ ႏိုင္ငံေရး အာေဘာ္မ်ားကို ေရးသားခဲ့ ေၾကာင္း၊ ၁၉၆၂ တြင္ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ ေပၚေပါက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္း ၏ ျမန္မာ့ ဆိုရွယ္လစ္ စနစ္ကို ေထာက္ခံေရးသားေပးမႈမ်ား ရွိခဲ့ေၾကာင္းလည္း ၎က ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။

ထို႔အျပင္ အာဏာရွင္ စနစ္အား ဆန္႔က်င္လႈပ္ရွားေနသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ေ၀ဖန္ေရးသားလာ၍ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူထု ေထာက္ခံမႈ ပိုမိုက်ဆင္းသြားေၾကာင္း ေမာင္၀ံသက ေျပာသည္။

စာနယ္ဇင္း သမားမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးေလာကသို႔ ကူးေျပာင္းမည္ ဆိုပါက စာနယ္ဇင္းမ်ား အေပၚ ၾသဇာလႊမ္းမႈ လုံး၀ မယူသင့္ ေၾကာင္း သတင္းစာ ဆရာမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

ရင္းျမစ္။ ဧရာ၀တီ