ဆန္ျပႆနာ၊ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈနဲ႔ ေခတ္သစ္ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္အဖြဲ႔

မၾကာေသးမီက ဆန္ကိစၥႏွင့္စပ္လ်ဥ္းၿပီး စူးစူးရဲရဲ ေ၀ဖန္သံတခ်ိဳ႕ ထြက္ေပၚလာတာကို ၾကားလိုက္ရတယ္။ အၿငိမ္းစား ကုလသမဂၢအရာရိွ၊ ထြန္းေဖာင္ေဒးရွင္းဘဏ္၏ ဒါ႐ုိက္တာတဦးျဖစ္သူ စီးပြားေရးပညာရွင္ ဦးျမင့္က “ဆန္စပါးက႑မွာ အထြက္တုိး၊ ၀င္ေငြတုိး၊ အလုပ္အကုိင္ တုိးပြားလာမယ္ဆုိရင္ ေက်းလက္ေဒသ ဆင္းရဲမဲြေတမႈကုိ တုိက္ဖ်က္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပည္တြင္းမွာလည္း ရိကၡာေပါမ်ားလာမွာပါ” လို႔ ဇန္န၀ါရီ (၁၀) ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြတခုမွာ ေျပာသြားတာ ၾကားလိုက္ရတယ္။ “ျမန္မာျပည္က ပုိ႔တ့ဲဆန္က မ်ားေသာအားျဖင့္ အရည္အေသြးည့ံတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တင္ပုိ႔ႏႈန္း ပုိၿပီးက်လာစရာရိွတယ္” လို႔လည္း သူက ေထာက္ျပေ၀ဖန္ထားေသးတယ္။

မႏွစ္က ေအာက္တိုဘာလမွာ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံ စီဘူးကြၽန္းမွာ ကမာၻ႔ဆန္ညီလာခံ လုပ္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာျပည္က ဆန္ကုမၸဏီေပါင္း (၃၀) ခန္႔ သြားေရာက္ျပသတယ္လို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါးထုတ္လုပ္သူမ်ားအသင္း ဥကၠ႒ ဦးစိန္၀င္းလႈိင္က ေျပာတာလည္း ၾကားလိုက္ပါတယ္။ ထိုင္း၊ ဗီယက္နမ္နဲ႔ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံေတြလို ျမန္မာ့ဆန္လည္း ကမာၻ႔ဆန္ေစ်းကြက္မွာ ေနရာရရွိလာေအာင္ လုပ္မယ့္အေၾကာင္း ဦးစိန္၀င္းလႈိင္က ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ဆန္တင္ပို႔ ေရာင္းခ်တဲ့ ကုမၸဏီႀကီး (၂၀) ခန္႔၊ ကုမၸဏီအေသး (၂၀) ခန္႔ ရွိေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက တင္ပို႔ေနတဲ့ (၂၅ မွတ္) ဆန္ဟာ ဗီယက္နမ္နဲ႔ ပါကစၥတန္ဆန္တို႔ေအာက္ (၁) တန္လွ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၂၀ မွ ၅၀)၊ ထိုင္းဆန္ေအာက္ (၁) တန္လွ်င္ ေဒၚလာ (၅၀ ႏွင့္ ၁၀၀) အထိ ေစ်းနိမ့္ေနေသးေၾကာင္း ဦးစိန္၀င္းလႈိင္က ေျပာထားတာ ေတြ႔ရတယ္။

ဇန္န၀ါရီလမွာ စပါးေစ်း အနည္းငယ္ျမင့္လာတာေၾကာင့္ ကုန္သည္ေတြက ဆန္ထုတ္လုပ္မႈကို ထိန္းထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခင္လထက္ ရန္ကုန္ေစ်းကြက္သုိ႔ ဆန္အ၀င္ေလ်ာ့လာေၾကာင္း၊ ဇန္န၀ါရီလအတြင္းက စပါးတင္း (၁၀၀) လွ်င္ ေပၚဆန္း က်ပ္ငါးသိန္းႏွစ္ေသာင္း၊ ဧည့္မထ က်ပ္ေလးသိန္းခန္႔မွ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ ေပၚဆန္း ငါးသိန္းခြဲ၊ ဧည့္မထ ေလးသိန္းႏွစ္ေသာင္းသို႔ ျမင့္တက္လာေၾကာင္း၊ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ ဆန္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းဥကၠ႒ ဦးျမင့္သိန္းက ေျပာတာလည္း ႔ေညါသည ၾနိငေ ြမသကစ သတင္းမွာ ေတြ႔လိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါးကုန္သည္မ်ားအသင္းမွ ထုတ္ျပန္တဲ့ စာရင္းေတြအရ ဇန္န၀ါရီလမွာ ရန္ကုန္ေစ်းကြက္သို႔ (၁) ရက္လွ်င္ ဆန္အိတ္ေရ (၆၀ယ၀၀၀) ခန္႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ရာမွ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ (၁) ရက္ ပ်မ္းမွ် အိတ္ေရ (၄၅ယ၀၀၀) ခန္႔သာ ၀င္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

“စပါးေပၚခ်ိန္မွာ ေစ်းတက္တာက ဒီႏွစ္ အထြက္ေလ်ာ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုန္ရွားေတာ့ ၀ယ္သူက လုေနရတဲ့အတြက္ စပါးေစ်းက မာေနတာပါ။ စပါးေစ်းမာေတာ့ ကုန္သည္က သိပ္မကိုက္တဲ့အတြက္ ဆန္ကို ထိန္းႀကိတ္ေနပါတယ္” လို႔ ဦးျမင့္သိန္းက ဆိုပါတယ္။

ဆန္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အသက္ေသြးခဲလို႔ အဆိုရွိပါတယ္။ ဆန္စပါးက႑ကိုသာ စနစ္တက် စီမံခန္႔ခြဲတတ္ရင္ တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းဖို႔ ငါးဆယ္ရာႏႈန္း ေသခ်ာပါတယ္။ ဆန္ေစ်း လိုတာထက္ ပိုတက္လာတိုင္း ႏိုင္ငံမၿငိမ္မသက္ျဖစ္တတ္တာ အစဥ္အလာ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ တိုင္းျပည္အတြက္ အခြန္ဘ႑ာနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေငြကို အဓိကရွာေပးတာလည္း ဆန္စပါးပါပဲ။ ျမန္မာ့လူဦးေရ (၈၀) ရာႏႈန္းဟာ ဆန္စပါးနဲ႔ ဆက္စပ္ပတ္သက္တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို မွီခိုေနၾကရတယ္လို႔လည္း မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြ ရွိပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဆန္ဟာ ထမင္းခ်က္စားဖို႔ သက္သက္မွ်သာမကဘဲ အမႈန္႔ျပဳၿပီး ေပါင္မုန္႔နဲ႔ မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳးျပဳလုပ္ျခင္း၊ ဆန္ၾကာဆံ၊ ဆန္ေခါက္ဆြဲ စတာေတြလည္း ထုတ္လုပ္ျခင္း၊ အထည္အလိပ္ေတြ ေကာ္တင္ရာမွာသုံးဖို႔ ေကာ္အမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ျခင္း၊ ဆန္ကြဲကေန အရက္နဲ႔ ဘီယာခ်က္လုပ္ျခင္း၊ ဖြဲႏုက်ျပန္ေတာ့ စားသုံးဆီ၊ ဗီတာမင္ေဆးျပား၊ တိရစာၦန္အစာ … စတာေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ျခင္း၊ ေကာက္႐ိုးက်ေတာ့ ကြၽဲ ႏြားအတြက္ ရိကၡာျဖစ္တဲ့အျပင္ ကတ္ျပားစကၠဴလည္း ထုတ္လုပ္ႏိုင္ျခင္း၊ ေနာက္ဆုံး ဖြဲၾကမ္း ဖြဲျပာကအစ လူ႔အသုံးအေဆာင္ အျဖစ္ အသုံး၀င္တာေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ အလဟႆျဖစ္တာ ဘာတခုမွမရွိပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ဆန္စပါးထုတ္လုပ္ေရးနဲ႔ အဓိကဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ေပးသူ လယ္သမားတို႔ရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္တို႔ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ျခင္းကိစၥဟာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးတည္ၿငိမ္မႈအတြက္ ပဓာနအခ်က္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ မတိုင္မီကာလက ကမာၻ႔ဆန္ေစ်းကြက္မွာ တႏွစ္လွ်င္ ပ်မ္းမွ်ဆန္တန္ခ်ိန္ (၇) သန္းခန္႔ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားမႈရွိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္ပသို႔ ဆန္တင္ပို႔ေရာင္းခ်မႈ ပမာဏဟာ တန္ခ်ိန္ (၃.၅) သန္း၀န္းက်င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻ႔ဆန္ေစ်းကြက္ရဲ႕ (၅၀) ရာခိုင္ႏႈန္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံက စိုးမိုးထားတာေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ပထမကမာၻစစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ အေျခခံစားကုန္ျဖစ္တဲ့ ဆန္ေစ်းေကာင္းလာတာေတြ႔ရၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဆန္စပါးထုတ္လုပ္ေရာင္း၀ယ္ေရးလုပ္ငန္း အထူးဖြံ႔ၿဖိဳးလာပါတယ္။ ျမန္မာ၊ တ႐ုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြဟာ ကုန္းလမ္း၊ ေရလမ္း၊ မီးရထားလမ္းတေလွ်ာက္ စပါးအမ်ားအျပားထြက္ရာ အခ်က္အခ်ာက်တဲ့ ၿမိဳ႕ရြာေတြမွာ တေန႔ ဆန္တန္ခ်ိန္ (၁၀) ကေန (၁၀၀) အထိ ႀကိတ္ခြဲႏိုင္တဲ့ ဆန္စက္ေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့ေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ား ေတြ႔ရတယ္။

“၁၉၃၃ ခုႏွစ္ စက္႐ုံဥပေဒ” အရ မွတ္ပုံတင္ထားတဲ့ ဆန္စက္ေပါင္း (၆၁၂) လုံးရွိၿပီး ဆန္စက္အလုပ္သမားေပါင္း (၄၉ယ၃၃၂) ဦး ရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဆန္စက္ (၆၁၂) လုံးအနက္ (၄၅) လုံးကို ဥေရာပတိုက္သားေတြ ပိုင္ေၾကာင္း သိရတယ္။ အဲဒီစက္ (၄၅) လုံးဟာ ဆန္စက္ႀကီးေတြျဖစ္လို႔ အလုပ္သမား (၁၉ယ၅၃၀) ဦး ရွိတယ္လို႔ မွတ္တမ္းေတြအရ သိရတယ္။ အဲဒီထဲက အမ်ားစုကို အဂၤလို-ဘားမား ဆန္ေရာင္း၀ယ္ေရးကုမၸဏီ၊ စတီးဘရားသားကုမၸဏီ ၊ ဘူးေလာ့ဘရားသား ကုမၸဏီ ၊ အယ္လာမန္အာရကန္ ဆန္ေရာင္း၀ယ္ေရးကုမၸဏီ ၊ ဆိုတဲ့ ကုမၸဏီ (၄) ခုက ပိုင္ပါတယ္။ ဒီကုမၸဏီ (၄) ခုက ျမန္မာႏိုင္ငံ သေဘၤာဆိပ္ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ဆန္စက္ႀကီး (၂၁) လုံး ပိုင္တယ္။ ႏွစ္စဥ္ ျပည္ပပို႔ ဆန္တန္ခ်ိန္ သုံးသန္းေက်ာ္အနက္ (၃၅) ရာခိုင္ႏႈန္းကို ဒီ ကုမၸဏီ (၄) ခုက တင္ပို႔တယ္။

ျမန္မာ့ဆန္စပါးသမိုင္းကို ေျပာတဲ့အခါ မပါရင္မၿပီးတဲ့ ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္ (ႀကူူငညါနမ ဏသူူ) ဆိုတဲ့ “ဆန္စပါးလက္၀ါးႀကီးအုပ္ ေရာင္း၀ယ္ေရးအသင္းႀကီး” ကို ဒီ ကုမၸဏီ (၄) ခုက ဖြဲ႔ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္ကို ဖြဲ႔ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဆန္စပါးေရာင္း၀ယ္ေရးမွာ ေစ်းႏႈန္းတညီတၫြတ္တည္းျဖစ္ေအာင္ ထိန္းညိႇေပးဖို႔ ခ်မွတ္ႏိုင္ဖို႔လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္က ေတာင္သူလယ္သမားေတြထံမွ စပါးမ်ားကို အဆမတန္ ေစ်းႏွိမ္၀ယ္ယူခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ျပည္ပတင္ပို႔တဲ့အခါ အျမတ္ႀကီးစြာရခဲ့ၾကတယ္။ ၿဗိတိသွ်အရင္းရွင္ႀကီးမ်ား စိတ္ႀကိဳက္ဖြဲ႔ထားတဲ့ အဖြဲ႔ျဖစ္လို႔ ျမန္မာေတာင္သူလယ္သမားတို႔ အက်ိဳးစီးပြားကို မ်က္ကြယ္ျပဳခဲ့ၾကတယ္။ ျမန္မာ့စီးပြားေရးကို ၿဗိတိသွ်အရင္းရွင္မ်ား စနစ္တက် ျခယ္လွယ္အျမတ္ထုတ္ခဲ့ပုံကို ထင္ရွားေစတဲ့ သာဓကဟာ ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္ပါပဲ။ ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္ရဲ႕ ေစ်းႏွိမ္မႈ၊ ေစ်းကစားမႈ၊ အျမတ္ႀကီးစားမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာေတာင္သူလယ္သမားေတြ ဆင္းရဲတြင္းနက္ခဲ့ၾကရာက ၁၉၃၀ ခုမွာ ဆရာစံ ဦးေဆာင္တဲ့ ေတာင္သူလယ္သမားအေရးေတာ္ပုံ ေပၚခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၆၇ ခု ၾသဂုတ္လ (၁၃) ရခိုင္ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြဆန္အေရးအခင္း ေပၚေပါက္ခဲ့တာကို ျပန္လွန္သုံးသပ္ရင္ အဲဒီႏွစ္ မတ္လ (၂) ရက္ ဗိုလ္ေန၀င္း စစ္အာဏာသိမ္း (၅) ႏွစ္ ေျမာက္မွာ “ဗဟိုေတာင္သူလယ္သမားေကာင္စီ” ဖြဲ႔တာက စေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။ ဆန္စပါး ေရာင္းတာ၊ ၀ယ္တာ၊ ႀကိတ္ခြဲတာ၊ သိုေလွာင္တာ၊ သယ္ပို႔တာေတြကို ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈက အစျပဳတာပါပဲ။ လိုရင္းေျပာရရင္ “ဗဟိုေတာင္သူလယ္သမား ေကာင္စီ” က ဆန္စပါး လြတ္လပ္စြာ ေရာင္း၀ယ္မႈကို ပိတ္ပင္ဟန္႔တားလိုက္တယ္။ လယ္သမားဆီက စပါးကို စစ္ေကာင္စီက ပုံသဏၭာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေစ်းႏွိမ္၀ယ္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားဆန္တင္ပို႔ေရာင္းခ်မႈကို စစ္ေကာင္စီက လက္၀ါးႀကီးအုပ္လိုက္တယ္။ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ လယ္သမားမွာ ၀မ္းစာေတာင္မက်န္။ ဆန္ရွားပါးမႈနဲ႔ တျပည္လုံး ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲတဲ့ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာေတာ့ အငတ္ေဘးဆိုက္တဲ့အထိျဖစ္ရၿပီး ဆန္လုပြဲေတြ ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ရက္ရက္စက္စက္ အစုလိုက္ ပစ္သတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ “ဗဟိုေတာင္သူလယ္သမားေကာင္စီ” ဟာ “ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္” ေနရာကို ၀င္ယူလိုက္႐ုံမက ရက္ရက္စက္စက္လည္း လူသတ္ျပခဲ့ပါတယ္။

အလားတူ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈျဖစ္စဥ္ကို ေလ့လာရင္လည္း ဆန္ရွားပါးမႈဟာ ျပႆနာရဲ႕ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ မဆလအစိုးရရဲ႕“၁၉၇၄ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္၏ အစီရင္ခံစာ” မွာပါတဲ့ သုံးသပ္ခ်က္တခုကို ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။

“အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ပြားသည့္ ေနရာတိုင္းလိုပင္ ဆန္အလုံအေလာက္ရရွိေရးႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းေရး၊ လုပ္ခလစာႏႈန္း တိုးျမႇင့္ေပးေရး ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား တင္ျပၾကေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။ တနည္းဆိုရလွ်င္ စီးပြားေရးက်ပ္တည္းမႈကို ရင္ဆိုင္ေနရေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။ ဆန္ေစ်းမွာ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ ကတည္းကပင္ အတက္အက်မ်ား ရွိေသာ္လည္း အတက္မ်ားၿပီး အက်နည္းေသာေၾကာင့္ တရိပ္ရိပ္ ျမင့္တက္လာခဲ့ပါသည္။

ဗဟိုစာရင္းအင္းအဖြဲ႔ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ ေမလအတြင္းက ကုန္သြယ္ေရးမွ ျဖန္႔ေသာ ငစိန္ဆန္ေစ်းသည္ တျပည္ (၁) က်ပ္ျဖစ္၍ အျပင္ေပါက္ေစ်းသည္ (၁) က်ပ္ (၅၀) ျပားသာ ရွိပါသည္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ကုန္သြယ္ေရးမွ ျဖန္႔ေသာ ေစ်းမွာ (၁) က်ပ္ (၄၅) ျပားျဖစ္လာၿပီး အျပင္ေပါက္ေစ်းမွာ (၃) က်ပ္ (၅၀) ျပား ျဖစ္လာပါသည္။ ကုန္သြယ္ေရးမွ ျဖန္႔ျဖဴးရာ၌လည္း ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ကတည္းက မူလျဖန္႔ျဖဴးေပးခဲ့ေသာ ႏႈန္းထက္ တ၀က္ခန္႔ေလ်ာ့ခဲ့ၿပီး ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ ထပ္မံေလွ်ာ့ခ် ခဲ့ပါသည္။ ဤသို႔ ဆန္ကို ေလ်ာ့နည္းျဖန္႔ျဖဴးျခင္းေၾကာင့္ အလုပ္သမားမ်ားမွာ မ်ားစြာနစ္နာပါသည္။” (အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္၏ အစီရင္ခံစာ ၁၉၇၄)

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း လူ (၅) သန္းခန္႔ စားနပ္ရိကၡာ အခက္အခဲႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနတယ္လို႔ ကမာၻ႔စားနပ္ရိကၡာအဖြဲ႔ (FAO ) က ထုတ္ျပန္ဖူးပါတယ္။FAO ရဲ႕ အဆိုအရ ျမန္မာဆန္စပါးထုတ္လုပ္မႈဟာ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရေပမယ့္ ၂၀၀၉-၂၀၁၀ ရာသီမွာ ျပန္နာလန္ထူလာၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံက စပါးတန္ခ်ိန္ (၃၁.၅) သန္း၊ ဆန္အေနနဲ႔ တန္ခ်ိန္ (၁၉.၈) သန္း ထြက္ဖို႔ရွိတယ္လို႔ ၤဗဥ က ခန္႔မွန္းထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ ျမန္မာက ျပည္ပဆန္တင္ပို႔မႈ ပိုမ်ားလာမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားၾကပါတယ္။

ဘန္ေကာက္က ဆန္ကုန္သည္တဦးရဲ႕အဆိုအရ ဆန္ကြဲ (၅) ရာခိုင္ႏႈန္းပါတဲ့ ဆန္ျဖဴအမ်ိဳးအစား တတန္ကို ထိုင္းက (၅၄၀) ေဒၚလာ ေရာင္းတယ္။ ဗီယက္နမ္က (၄၃၀) ေဒၚလာ ေရာင္းတယ္။ ျမန္မာကေတာ့ (၃၅၀) ေဒၚလာနဲ႔ ေရာင္းတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာဆန္ကို ဆင္းရဲတဲ့ အာဖရိကႏိုင္ငံေတြက ၀ယ္ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ဆန္ကုန္သည္ေတြရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚေပးထားတဲ့ မွတ္ခ်က္တခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ ဆန္အရည္အသြး ထိန္းသိမ္းမႈညံ့ဖ်င္းျခင္း၊ သိုေလွာင္ထားရွိမႈစနစ္မ်ား မေကာင္းျခင္း၊ သေဘၤာတင္ပို႔ခ်ိန္ ေနာက္က်ေလ့ရွိျခင္းေတြေၾကာင့္ ျမန္မာဆန္ ေစ်းေကာင္းမရတာလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာဆန္ အထြက္ႏႈန္း နိမ့္တာဟာ ဓာတ္ေျမၾသဇာ သုံးတဲ့ႏႈန္း နည္းျခင္းေၾကာင့္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ၤဗဥ ရဲ႕အဆိုအရ ထိုင္းႏိုင္ငံက တဧက ဓာတ္ေျမၾသဇာသုံးတဲ့ႏႈန္း ျမန္မာထက္ (၆.၈) ဆ ျမင့္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဗီယက္နမ္က (၆.၃) ဆ၊ ဘဂၤလားဒက္ရွ္က (၅.၈) ဆ ျမန္မာထက္ျမင့္ပါသတဲ့။

ထိုင္းကုန္သည္ရဲ႕အဆိုအရ ျမန္မာဟာ အဓိက ဆန္တင္ပို႔တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္လာဖို႔ အလားအလာေတြရွိေပမယ့္ အဲဒီအိပ္မက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၾကာယူရဦးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ထိုင္းနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံေတြမွာ တဧက အထြက္ႏႈန္းက တင္း (၂၀၀) ထြက္ပါတယ္။ (သူတို႔ တတင္းက ၄၆ ေပါင္ သို႔မဟုတ္ ၂၁ ကီလိုရွိပါတယ္)။ ျမန္မာက တင္း (၆၀) ပဲ ထြက္တယ္လို႔ ဦးခ်စ္ခိုင္ (ဥကၰ႒၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဆန္စပါးလုပ္ငန္းအသင္း) က ေျပာေၾကာင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂) ရက္၊ ၂၀၁၀ ႐ိုက္တာသတင္းမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။

အခုအခ်ိန္အထိ ဆန္တန္ခ်ိန္ တသန္းေက်ာ္ ျပည္ပသို႔ တင္ပို႔ထားၿပီး ယခုဘ႑ာေရးႏႇစ္အတြင္း တင္ပို႔မႈပမာဏ ဘယ္ေလာက္ ထပ္မံျမင့္တက္လာမယ္ဆိုတာ လာမယ့္ ေႏြစပါးအထြက္ေပၚမွာ မူတည္တယ္လို႔ ဆန္တင္ပို႔သူလုပ္ငန္းရႇင္မ်ားက ယူဆေၾကာင္း ႏူနလနည ၾနိငေ ြမသကစ သတင္းမွာ ေဖာ္ျပတာေတြ႔ရတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ျပည္ပႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕မွ ျမန္မာလုပ္ငန္းရႇင္ေတြထံ ဆန္၀ယ္ယူဖို႔ ကမ္းလွမ္းထားမႈေတြရွိေပမယ့္ ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြက လက္မခံေသးဘဲ ေႏြစပါးထြက္ႏႈန္းကို ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွသာ လက္ခံတင္ပို႔သြားမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ စိုက္ပ်ိဳးေရးဆိုင္ရာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းဌာနရဲ႕ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ အပီခ်တ္ က်ဳံစကူးလ္ ရဲ႕ သုံးသပ္ခ်က္အရ ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံအစိုးရေတြအေနနဲ႔ ဆန္စပါးပိုမိုထြက္ရွိေအာင္ အားထုတ္လာတာ ေတြ႔ရေၾကာင္း ေထာက္ျပပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ တကမာၻလုံးရဲ႕ ဆန္တင္ပို႔မႈ ပမာဏက တန္ခ်ိန္ (၂၉.၃) သန္း ရွိရာမွာ၊ ထိုင္း၊ ဗီယက္နမ္၊ အိႏၵိယ၊ ပါကစၥတန္၊ ျမန္မာ၊ ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕ စုစုေပါင္းတင္ပို႔မႈဟာ တန္ခ်ိန္ (၂၁.၃၂) သန္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ တကမာၻလုံးရဲ႕ ဆန္တင္ပို႔မႈ ပမာဏက တန္ခ်ိန္ (၃၀.၈၄) သန္းရွိမယ္ ခန္႔မွန္းၿပီး အထက္ပါ (၆) ႏိုင္ငံရဲ႕ေ၀စုက တန္ခ်ိန္ (၂၃.၄) သန္း ရွိမယ္လို႔ အပီခ်တ္က ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအနက္ ထိုင္းတႏိုင္ငံတည္းက တန္ခ်ိန္ (၁၀) သန္း ပို႔မွာျဖစ္ပါသတဲ့။

အစိုးရေတြအေနနဲ႔ ဆန္စပါးအထြက္တိုးေအာင္ စီမံေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရင္ လယ္သမားေတြကို ၀င္ေငြတိုးေစၿပီး ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ျပႆနာ ေျဖရွင္းေရး၊ တရားမ၀င္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားျပႆနာ ေျဖရွင္းေရးနဲ႕ တျခားျပည္တြင္းေရးကိစၥေတြ ေျဖရွင္းရာမွာ အေထာက္အကူျဖစ္ေစတယ္လို႔ အပီခ်တ္က ဆိုပါတယ္။

တခ်ိန္က ကမာၻ႔နံပါတ္ (၁) ဆန္ထြက္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ဆန္စပါးပိုမိုထြက္ရွိေအာင္ အားထုတ္လာတာေတြ႔ရေပမယ့္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းေတြေၾကာင့္ ေဒသတြင္းမွာ တျခားႏိုင္ငံေတြထက္ အမ်ားႀကီး ေနာက္က်က်န္ရစ္တယ္လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံျခားဆန္တင္ပို႔ေရးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ခ်ဴးကီယက္ အိုဖာဆေ၀ါင္ဆီ  က သုံးသပ္ပါတယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာလည္း ဆန္ဟာ “ႏိုင္ငံေရးသီးႏွံ” လို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။ အာဏာသိမ္း မဆလစစ္အစိုးရဟာ အဓိက “ဆန္ျပႆနာ” ကို မေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့လို႔ ေနာက္ဆုံးဇာတ္သိမ္းမလွျဖစ္ခဲ့ရတာပဲ။ “ဆန္ျပႆနာ” နဲ႔ “ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ” ဟာ ဒဂၤါးတျပားရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ ပန္းပါပဲ။

အခုလက္ရွိ နအဖစစ္ေကာင္စီေခတ္မွာေတာ့ စစ္အစုိးရနဲ႔ နီးစပ္သူ ဦးေတဇပုိင္ ထူးကုမၸဏီ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္းရဲ႕သား ပုိင္ဆုိင္တဲ့ ဧရာေရြႊ၀ါကုမၸဏီ၊ ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္း ဥကၠ႒ ဦးေအာင္သန္းဦး၊ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဦးပုိင္လီမိတက္ဒါ႐ုိက္တာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအးရဲ႕သား ဦးေဇာ္မင္းေအး၊ အတြင္းေရးမႉး (၁) ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအာင္ျမင့္ဦးရဲ႕သား ပုိင္ ဧရာဟသၤာကုမၸဏီတို႔ လက္ရွိ ဆန္တင္ပုိ႔ခြင့္ ပါမစ္ရရွိၿပီး ဆန္တင္ပုိ႔ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူတို႔အုပ္စုကို စစ္အာဏာရွင္ အသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕“ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္” အဖြဲ႔လို႔ ဆိုရမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္အတြင္း ဆန္တန္ခ်ိန္ (၃) သန္းေက်ာ္ ျပည္ပႏိုင္ငံသို႔ တင္ပို႔ေရာင္းခ်ဖို႔ ရည္ရြယ္တယ္လို႔ သတင္းေတြက ဆိုပါတယ္။

ကိုလိုနီေခတ္ “ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္” ရဲ႕ဆန္ေစ်းကြက္လက္၀ါးႀကီးအုပ္မႈေၾကာင့္ ဆရာစံ လယ္သမားသူပုန္ထခဲ့ၾကတယ္။ အခု စစ္အုပ္စု “ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္” ကေရာ လယ္သမားေတြကို ၀င္ေငြတိုးေစၿပီး ဆင္းရဲမြဲေတမႈေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုပ္ေပးမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ အလိုေတာ္ရိေတြကို ခ်မ္းသာသထက္ ခ်မ္းသာေအာင္ စီးပြားေရး အရင္းအျမစ္အားလုံးကို လက္၀ါးႀကီးအုပ္ဖို႔လား။

အေျဖက ျမင္ေနရပါၿပီ။ ဆန္ကြဲတျပည္ က်ပ္ (၉၀၀)၊ ငစိန္တျပည္ က်ပ္ (၁၂၀၀)။ ဆန္ေစ်းတက္မႈရဲ႕ အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ လတ္တေလာ ရန္ကုန္က စက္႐ံုေပါင္း (၂၀) ေလာက္မွာ လုပ္အားခ တိုးေတာင္းတဲ့ ဆႏၵျပမႈေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ေနၿပီး တျခားစက္႐ံုေတြကိုလည္း ေန႔စဥ္ဆိုသလို ကူးစက္ေနလာေနပါတယ္။ စစ္အာဏာပိုင္ေတြ ဒီျပႆနာကတဆင့္ သူတို႔အာဏာကို စိန္ေခၚလာမွာ စိုးရိမ္ေနၾကပါၿပီ။ လံုၿခံဳေရးကုိ အထပ္ထပ္အတန္တန္ စီမံေနၾကပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ေခတ္သစ္ “ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္” က ႏိုင္ငံျခားေစ်းကြက္၀င္ေအာင္ စံခ်ိန္မီ ဆန္ထုတ္လုပ္ေနရတဲ့အတြက္ စရိတ္စကႀကီးလာတာနဲ႔အမွ် ဆန္ေစ်းကလည္း ျမင့္သထက္ ျမင့္လာေနပါၿပီ။ ျပည္တြင္း အလုပ္သမား၊ လယ္သမားေတြ အတြက္ “ျမန္မာႏိုင္ငံဆန္စပါးလုပ္ငန္းအသင္း” က စနစ္တက် တြက္ခ်က္ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေပးဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိထားပါရဲ႕လား။ “ဆန္ျပႆနာ” နဲ႔ “ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ” ဟာ ဒဂၤါးတျပားရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ဒြန္တြဲေနတယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာကို ေမ့ေလ်ာ့ထားရင္ေတာ့ နအဖရဲ႕“၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ” ဟာ ေခတ္သစ္ဘူလင္ဂ်ာပူးလ္အဖြဲ႔ရဲ႕ ေလာဘေၾကာင့္ ပ်က္ဖို႔ကိန္းျမင္ေနရေၾကာင္းပါ။

ကိုးကား။

(၁) ျမန္မာ့ဆန္စပါးေရာင္း၀ယ္ေရးသမိုင္း၊ ေရးသူ- ဦး၀င္းေမာင္ (ေကာက္ပဲသီးႏွံ)။
(၂) အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္၏ အစီရင္ခံစာ (၁၉၇၄)။
(၃) Myanmar Plans Reforms to Revive Rice Sector (Source: Reuters 12/02/2010)
(၄) Filling the rice bowl: Newspaper section: Business, Published: 8/03/2010, Bangkok Post.



ဇင္လင္း
၂၂။ မတ္ ၂၀၁၀
ရင္းျမစ္။ ။ေခတ္ျပိဳင္

သန္႔ရွင္း - တည္ျမဲ ကဲြဖုိ႔မလိုပါ

က်ေနာ္တုိ႔ မေမြးခင္ ၁၉၅၈-ခုႏွစ္ ဖ-ဆ-ပ-လၾကီး ကဲြတုန္းက၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ၾကီး သန္႔ရွင္းဖို႔ လိုသည္ဟု ခံယူေသာ-ႏုတင္ႏွင့္၊ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ၾကီး တည္ျမဲေရးသည္ အေရးၾကီးဆံုးဟု ခံယူေသာ ေဆြျငိမ္းအုပ္စုမ်ား အာဏာျပိဳင္ၾကတာ ျဖစ္သည္ဟု ေလ့လာ မွတ္သားခဲ့ရပါသည္။

အခုလည္း အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ၾကီးတြင္၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္၏ လိပ္ျပာ၊ သိကၡာ၊ သန္႔ရွင္းဖုိ႔က အဓိကဟူေသာ အယူအဆႏွင့္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ တည္ျမဲဖုိ႔အေရးၾကီးသည္ ဟူေသာ အယူအဆ၊ ႏွစ္မ်ဳိး ကဲြေနတာကို ျမင္ေနၾကားေနရပါသည္။ ထူးဆန္းစြာ တုိက္ဆိုင္ေနသည္က တည္ျမဲဘို့လို သည္ဟု ယူဆသူမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္သူမ်ားကလည္း ေဆြျငိမ္း ျဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

စစ္အစိုးရက၊ ပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္း ဥပေဒ၊ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒမ်ားကို ထုတ္လုိက္ေသာအခါ၊ မထင္ခဲ့တာေတြ ျဖစ္လာပါသည္။ ေရႊဂံုတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းတုန္းက၊ ဥပေဒေတြ ထြက္လာရင္၊ ေရြးေကာက္ပဲြ ဝင္မဝင္ စဥ္းစားမည္ဟု ဆိုခဲ့သည္။

အခု မွတ္ပံုတင္ျခင္း ဥပေဒ တကယ္ထြက္လာေတာ့ ပါတီ ဆက္ရွိမည္၊ မရွိမည္ကိုပင္ မစဥ္းစားဘဲမရ စဥ္းစားရပါျပီ။ ဥပေဒေတြ နည္းဥပေဒေတြအရ ပါတီဆက္ျပီး ရပ္တည္လိုလွ်င္ ေထာင္ဒဏ္ က်ခံေနရေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ထုတ္ပစ္ရမည္၊ ျပီးေတာ့ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားသူ (၁၅) ဦးလံုးက၊ တဦးခ်င္း၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ပါမည္ဟု ဝန္ခံကတိ လက္မွတ္ ေရးထုိးရဦးမည္။ ထို့ျပင္ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အနည္းဆံုး အမတ္ေနရာ (၃) ေနရာ မဝင္မျဖစ္ ဝင္ရဦးမည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ သေဘာထားကလည္း ရွင္းပါသည္။ ဤဥပေဒသည္ ဥပေဒ အဂၤါရပ္ႏွင့္ မညီပါ။ မတရားပါ။ ထုိ့ေၾကာင့္ ကန့္ကြက္ပါမည္။ ထုိကိစၥမ်ားျပီးမွ ပါတီ မွတ္ပံုတင္ဖုိ့ စဥ္းစားတာေပါ့ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုလုိသည္ကေတာ့ ဆက္လက္ တုိက္သြားမည္။ ထိုကာလအတြင္း မွတ္ပံု မတင္လုိက္ရလုိ့အဖဲြ့ခ်ဳပ္ အလိုအေလ်ာက္ ပ်က္ခ်င္လဲ ပ်က္ပါေစဟု ဆိုလုိပါသည္။ အဖဲြ့ဝင္ထု၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လုိက္နာပါမည္ဟု ဆိုျခင္းမွာလဲ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္၏ အဂၤါရပ္ကို ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။

အဖဲြ့ဝင္ထုက သူ႔ကို ေဘးခနဖယ္ထားျပီး ေရြးေကာက္ပဲြ ဝင္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္မွေတာ့၊ ထုိအဖဲြ႔အစည္း အတြင္းတည္းမွာ တြယ္ကပ္ေနပါရ ေစဆိုလွ်င္ ေခါင္းေဆာင္ ပီသပါ့မလား။

တည္ျမဲအုပ္စုကေတာ့ ဒီလုိ မစဥ္းစားပါ။ ေကာက္ေကြးေသာ ယုတၱိကို သံုးထားပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တရားဥပေဒအတုိင္း ဆက္လက္ တုိက္ပဲြဝင္ဘုိ့၊ တရားဝင္ အဖဲြ့အစည္း လုိသည္။ အဖဲြ့အစည္းကို တရားဝင္ မွတ္ပံုတင္ဘုိ့ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အဖဲြ႔ထဲက ထုတ္သင့္လွ်င္ ထုတ္ရမည္တဲ့။

မွတ္ပံုတင္ဘုိ ၊့ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကတည္းက လက္မခံႏိုင္ပါဟု ဆုိခဲ့ေသာ၊ အခုလည္း လက္မခံဟု ကန့္ကြက္ထားေသာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ‘ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္’ ပါမည္ဟု ဝန္ခံလက္မွတ္ထုိးမည္၊ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ျခင္းသည္ လက္ခံျခင္း၊ လိုက္နာျခင္း မဟုတ္ပါတဲ့။ ဘယ္လို စဥ္း စားၾကသလဲ မသိပါ။ ေနာက္ျပီး ဆိုပါေသးသည္၊ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္္လံုးလံုး စြန့္လႊတ္ အနစ္နာခံျပီး အ ဖဲြ့ခ်ဳပ္အတြက္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားအတြက္ အဖဲြ့ဆက္ရွိရမည္တဲ့။ ထုိအဖဲြ႔ဝင္မ်ားထဲက ဘယ္သူေတြကမ်ား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ထုတ္ပစ္ပါလို့ေတာင္းဆိုဘူးခဲ့ပါလဲ။

ေခါင္းေဆာင္တေယာက္က ဆုိျပန္ပါသည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တုန္းကလဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အဖဲြ့ခ်ဳပ္ တည္ျမဲေရးအတြက္ ထုတ္ပစ္ခဲ့ဘူးပါသည္။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ျပန္လြတ္ေတာ့လည္း ေခါင္းေဆာင္မႈ ျပန္ရတာပါပဲတဲ့။ ဟုတ္ပါသည္၊ ထုိစဥ္က ထုတ္ပစ္တုန္းက အေျခအေနက တမ်ဳိးပါ။ ေရြးေကာက္ပဲြျပီးလုိ့တႏွစ္သာ ရွိေသးသည္။ ရလာဒ္က ပူပူေႏြးေႏြး၊ ဘာျဖစ္မည္လဲ မသိေသး၊ အဖဲြ့ခ်ဳပ္ကို အဖ်က္ခံရျခင္းသည္၊ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္ကို ဖ်က္သည္ႏွင့္ အတူတူ ျဖစ္ေနသည္။ ျပီးေတာ့ အဖဲြ့ခ်ဳပ္ အဖဲြ့ဝင္မ်ားသည္ ေနာက္ထပ္ အဖဲြ့စည္းတခုကို ဖဲြ့ဖို့ ေနေနသာသာ ရွိသည့္ ပါတီေတြကို အတင္းဖ်က္ပစ္ေနသည့္အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္မ်ား အားလံုးကို ခ်ိန္ဆျပီး ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္စသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုပါ ထုတ္လိုက္ရသည္။

ခုအေျခအေနက လံုးဝ ျခားနားေနသည္။ ေရြးေကာက္ပဲြျပီးတာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ရွိေတာ့မည္။ ေရြးေကာက္ပဲြ ရလာဒ္ကို ပူပူေႏြးေႏြး ဖ်က္ပစ္လုိက္ျပီးျပီ။ ျပီးေတာ့၊ ထို‘ျပီးေတာ့’ ေနာက္တခုသည္ အေရးၾကီးပါသည္။ ျပီးေတာ့ အခုအခ်ိန္တြင္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကို အစုိးရက ဖ်က္သိမ္းလုိက္ပါကလည္း အဖဲြ႔ဝင္မ်ားသည္ မိမိၾကိဳက္ရာ ပါတီဖဲြ့ရန္ အခ်ိန္ရွိေသးသည္။

ထုိ့ေၾကာင့္ တရားဝင္ ရပ္တည္မႈကို လုိခ်င္ပါသည္ဟု ဆိုသူမ်ား အဖဲြ့ခ်ဳပ္တြင္းက၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ကိုယ့္ဆႏၵႏွင့္ နုတ္ထြက္လုိက္ျပီး၊ တူရာတူရာ၊ သန္ရာသန္ရာ ပူးေပါင္းျပီး ကိုယ့္ပါတီကိုယ္ ေထာင္ၾကပါ။ ျပီးေတာ့ ပါတီနာမည္ကို အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ့ခ်ဳပ္-လက္သစ္ တုိ့ဘာတုိ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တပ္ျပီး ေရြးေကာက္ပဲြ ဝင္ရင္လဲဝင္ပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနတဲ့ သံ႐ုံး ဝန္ထမ္းေတြကလည္း ေထာက္ခံၾကပါလိမ့္မယ္။ စစ္အစိုးရကလည္း ခြင့္ျပဳမွာပါ။ ကူေတာင္ ကူညီလိမ့္ဦးမည္။ က်န္ခဲ့တဲ့ အဖဲြ့ခ်ဳပ္ အစစ္ကို မေဝဖန္ဘဲ ေနမယ္ဆိုရင္ ကဲြတယ္ျပဲတယ္ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို တစိတ္တစ္ပိုင္း ကာကြယ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ျပည္သူကိုေတာ့ လွည့္ျဖားလုိ့ ရမွာ မဟုတ္ပါ ။သို့ေသာ္ သမိုင္းမွာေတာ့ ဂိုဏ္းခဲြသူ၊ သင္းခဲြသူမ်ားလုိ့တြင္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ့ထင္ပါသည္။

ဖ-ဆ-ပ-လၾကီး ကဲြခဲ့၍ ဦးေနဝင္းႏွင့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက အာဏာအရသာ ေတြ့ခဲ့ၾကရသည္။ ေနာက္ေတာ့ ရာစုႏွစ္တဝက္ေက်ာ္ ႏိုင္ငံဒုကၡေရာက္ရသည္။ အခု NLD ကဲြလွ်င္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့ မွ စစ္ကြ်န္ဘဝက လြတ္မည္ကို မသိႏိုင္ေတာ့ပါ။ အဖဲြ့ခ်ဳပ္၏သမိုင္း သန့္ရွင္းစြာ က်န္ရစ္ပါေစ ...။

ရန္ျငိမ္းေအာင္ (လူငယ္)  
ရင္းျမစ္။ ။http://burmese.mizzimamedia.com/index.php?option=com_content&view=article&id=4968:2010-03-21-07-50-43&catid=3&Itemid=4

ေက်ာခိုင္းလွည့္ထြက္သူမ်ားသို႕

Sunday, March 21, 2010

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ က်မသေဘာထားေတြ တင္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒေတြ ထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ပိုၿပီး ေကာက္က်စ္ယုတ္မာမႈေတြ အထင္းသားေတြ႕ရပါတယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲ အႏုိင္ရ ပါတီ ျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အပါအ၀င္ ၊ တစည နဲ႕ တုိင္းရင္းသားပါတီ ၁၀ ဖြဲ႕ လက္ရွိတရား၀င္ တည္ရွိေနပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပေပးခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရက ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို အသိအမွတ္မျပဳ၊ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္မႈ ဘာမွမရွိပဲ သူတုိ႕ဖာသာ ေရးတဲ့ အေျခခံဥပေဒနဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ အသစ္ထပ္လုပ္မွာမို႕ ခုန ပါတီ ၁၀ဖြဲ႕က ျပန္ၿပီးမွတ္ပုံတင္ရမတဲ့။ ရက္ေပါင္း ၆၀အတြင္း မွတ္ပံုမတင္ရင္ ပ်က္ျပယ္မတ့ဲ။

အံမယ္ သူတုိ႕က တိုင္းျပည္အတြက္ သိပ္ၿပီး အစိုးရိမ္ႀကီးေသးတယ္။ ပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းကိုတင္ အရည္အခ်င္းကန္႕သတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဖာသာ ေထာင္မယ့္ ပါတီက ပါတီ၀င္ေတြကိုေတာင္ လုိက္ၿပီး အရည္အခ်င္း သတ္မွတ္ေပးေသးတယ္။ သိပ္ၿပီး ေစတနာႀကီးတာကိုး။ ေထာင္က်ေနတဲ့ လူေတြပါတီထဲပါရင္ ပါတီသိကၡာက်မွာမို႕ ပါ၀င္ခြင့္ မျပဳဘူးတဲ့။ ထူးေထြတည့္ အ့ံရာေသာ္ ပါပဲေလ။

ေခတ္ႀကီးက ေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြမွာ ဘယ္ဟာ လမ္းမွန္ ဘယ္ဟာ လမ္းမွား ဆိုတာကို တခ်ိဳ႕ေတြကလဲ မသိရွာေတာ့ဘူး။ ကို္ယ့္ပါတီက ပါတီ၀င္ျဖစ္ၿပီး တုိင္းျပည္အတြက္ မတရားတဲ့ အမိန္႕အာဏာကို ဖီဆန္ရင္း ( ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ နအဖကို အာခံရင္း) ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကို မေထာက္ထား။ အသက္ကႀကီးရတဲ့ထဲ အမတ္က ျဖစ္ခ်င္ေသးသတဲ့။ အသက္မႀကီးတဲ့ လူေတြကလဲ ကိုယ့္ဖာသာ ၀င္တာ ဘာျဖစ္လဲ ဒါဒီမုိကေရစီတဲ့။

ခုေလးတင္ လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံ မွာ နားေထာင္လိုက္တဲ့ ပါတီမွတ္ပံုတင္မယ့္ ဘက္က တရား၀င္ေျဖတဲ့ ဦးခင္ေမာင္ေဆြက ခုန ကိုယ့္ဖာသာ၀င္တာ ဘာျဖစ္လဲ ဆိုတဲ ့ အဓိပၸါယ္ပါတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႕ ေျဖခဲ့တာ။ သူ႕ကိုယ္သူ ဘာမွတ္ေနလဲ မသိ ေလသံက မာမာနဲ႕။ တကယ္က သူ အမတ္ျဖစ္လာတာ ျပည္သူေတြက စစ္အာဏာရွင္ကို သူတုိ႕ကိုယ္စားတုိက္ထုတ္ေပးဖို႕။ အာခံဆန္႕က်င္ေပးဖုိ႕ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္တင္ေပးလိုက္တာ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵမဲနဲ႕ ေနရာတေနရာ ရလာတဲ့ လူေတြက ခုေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာ၀င္တာဘာျဖစ္လဲလို႕ ေျပာေနႏုိင္တာ မရွက္ေတာ့ဘူးလား။

ပါတီမွတ္ပံုမတင္ဖို႕ ေျပာေနသူေတြက ပါတီမရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရး လူထုႏုိင္ငံေရးလုပ္။ သူတို႕ကေတာ့ ပါတီႏုိင္ငံေရး လုပ္မယ္တဲ့။ အမ်ားစုက ပါတီမွတ္ပံုမတင္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ရင္ေတာင္ အဲဒီလူေတြက ထြက္သြားၿပီး သူတုိ႕ကေတာ့ NLD ပါတီကို ဆက္ထိန္းၿပီး ပါတီႏိုင္ငံေရး ဆက္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ေျပာထားတာကို နားေထာင္လိုက္ရပါတယ္။ အမ်ားစုရဲ႕ သေဘာထားကို သူမလိုက္နာဘူးလား။ အမ်ားစုက NLD ပါတီမွတ္ပံုမတင္ဘူး ဆုိရင္ သူတို႕တင္ခ်င္တဲ့ လူနည္းစုက မတင္ပဲ လိုက္နာရမွာေပါ့။ ခု သူေျဖပံုက သိပ္ဆိုးတာေတြ႕ရတယ္။

NLD မွတ္ပံုတင္လိုက္တာနဲ႕ ၉၀ ရလာဒ္ကို စြန္႕လႊတ္ၿပီးသားျဖစ္သြားမယ္္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လုိက္ခံၿပီးသားျဖစ္သြားမယ္။ ပါတီမွတ္ပံုတင္ၿပီးတာနဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္ပဲ ေနခြင့္မရွိဘူး ။ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္တာနဲ႕ ဖ်က္သိမ္းခံရမယ္။ ဒီအခ်က္ေတြ သိရက္နဲ႕ ဒီစကားေျပာေနႏုိင္တဲ့ ဦးခင္ေမာင္ေဆြကို က်မကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေလးစားလို႕မရ။ ဘယ္လိုမွ အထင္ႀကီးလို႕မရ။

ပါတီမွတ္ပံုတင္တာ စစ္အစိုးရကို ေခါင္းငံုတာ မဟုတ္တဲ့။ ဟုတ္ကဲ့ ေခါင္းငံု႕တာမဟုတ္ပါ ဦးခ်ေနတာပါ။ ဦးခ်ေနတာမွ ဖင္ဗူးေခါင္းေတာင္ ေထာင္လို႕။ ျမင္ေနရတာပဲ မဟုတ္လား။
ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မွာ အေျခခံဥပေဒကို ျပဳျပင္မလုိ႕ ဆိုပဲ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ေသခ်ာမဖတ္ရေသးဘူးထင္ပါတယ္။ စစ္တပ္က ၂၅ ရာႏႈန္းယူထားတဲ့အျပင္ နအဖ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေတြျဖစ္တဲ့ ႀကံ႕ဖြတ္၊ အမ်ိဳးသမီးေရးရာ။ စြမ္းအားရွင္ေတြကလဲ က်န္တဲ့ ၇၅ ထဲပါဦးမယ္။ ေနာက္ သူတုိ႕လုိ ကိုယ့္လူသူဘက္သားလုပ္မယ့္ အမတ္ေတြ၊ ေနရာ ရလာရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ လာရာလမ္းေၾကာင္းေမ့တတ္တဲ့လူေတြ ပါဦးမယ္။ အနည္းဆံုး ၇၅ ရာႏႈန္းထက္ေက်ာ္တဲ့ လူေတြ ေထာက္ခံမွ ေျပာင္းလို႕ရမတဲ့ ။ အဲဒီအခ်က္ကို ေသခ်ာ မဖတ္မိတာလား၊ ဖတ္ေပမယ့္လဲ ေနရာ ယူခ်င္ေဇာမ်ားလို႕ မျမင္တာလား မသိေတာ့ပါဘူး။


ေနာက္ တမ်ိဳး က ရွိေသးတယ္။ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းကလဲ ေဒၚစုမပါဘူးတဲ့။ ခုု ေဒၚစုမပါလဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ေျပာေနၾကတာ။ ႏုိင္ငံတခုကို ေခါင္းေဆာင္လုပ္ခ်င္တဲ့လူက ဦးေႏွာက္နဲ႕ အသိဥာဏ္နဲ႕ ခုထြက္လာတဲ့ဥပေဒကို မဖတ္ၾကဘူးလားလုိ႕ပဲ ေမးလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။

၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒတုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္အျဖစ္ ပါ၀င္ခြင့္ရွိေနတယ္။ ပါတီက ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္ အမည္တင္သြင္းတဲ့အခါမွာ ခြင့္ျပဳခ်က္မရတာ။

ခု ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒမွာက ခုနလို ပါတီကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္ အမည္တင္သြင္းဖုိ႕ ေနေနသာသာ ပါတီ၀င္ျဖစ္ခြင့္ေတာင္ မရွိတာ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ လက္ရွိ အက်ဥး္ေထာင္ထဲက လူေတြ မပါရဘူး ပါရင္ ပါတီဖြဲ႕ခြင့္မရွိ၊ ပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္မရွိ၊ ကိုယ့္ပါတီအတြင္းေရးကိုေတာင္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ထားတဲ့ ဥပေဒေတြ ထုတ္ထားတဲ့ ဒီေကာ္မရွင္မွာ ပါတီမွတ္ပံုတင္ဦးမတဲ့၊

ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ရွင့္။
ဖင္ကုန္းေအာင္ ဦးခ်တဲ့အျပင္ ရွင့္ကို မဲေပးထားတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ လည္မ်ိဳကိုပါ တက္နင္းခိုင္းေနပါလား။

ဒီေန႕ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ခုလိုျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ နအဖကို ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။ ေရွ႕ေဆာင္ပါတီလို႕ ယံုၾကည္ထားတ့ဲ ပါတီမွာ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြ မ်ားေနတာကို ႏွစ္ ၂၀ မွာ သိလိုက္ရတဲ့အတြက္ေပါ့။ တင္ခ်င္တဲ့လူေတြ တင္ၾကပါ။ ၀င္ခ်င္တဲ့လူေတြ ၀င္ၾကပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေစတနာ စူးပါလိမ့္မယ္။

က်မတို႕ပဲ သိတဲ့ ပါတီဖ်က္ဆီးခံေနရမႈေတြကို တဆစ္ခ်င္းေဖၚထုတ္ျပရဦးမွာေပါ့။
ဦးေအာင္္္ေရႊဆိုတာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးလို႕ က်မတုိ႕ ေထာင္က်ေနခ်ိန္ ၁၉၉၁ ခု ႏွစ္စမွာ ဦးတင္ဦး၊ ႏွစ္ဆံုးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၊ ၁၉၉၂ ႏွစ္စမွာ ဦး၀င္းတင္တုိ႕ကို ဦးေအာင္ေရႊ ကိုယ္တုိင္ ပါတီက ထုတ္ပစ္ခဲ့တာပဲ။ အဲဒီတုန္းက ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္ခဲ့တဲ့ တုိင္းစည္းေတြ ၿမိဳ႕နယ္စည္းေတြ အမတ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလဲ သူ႕ကို အာခံတဲ့အတြက္ သူက ထုတ္ပစ္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ သမိုင္းပါ ။ ဘယ္ေတာ့မွ ေဖာက္ဖ်က္လို႕မရဘူး။

၁၉၉၂ ေမလ မွာ က်မတို႕ ေထာင္ကထြက္လာတဲ့အခါ ပါတီရံုးကို ျပန္သြားေတာ့ ေထာင္က်ေတြကို ပါတီက ျပန္လက္မခံဘူး။ ပါတီမွာလဲ မ်က္ႏွာစိမ္းေတြ ေရာက္ေနတယ္။ မ်က္ႏွာစိမ္းေတြလို႕ ေျပာရတာက ပါတီစည္းရံုးေရးဆင္းခ်ိန္ေတြ၊ မဲဆြယ္ခ်ိန္ေတြတုန္းက တခါမွ မေတြ႕ဖူးသူေတြ။ သူတုိ႕ေတြက ေနရာေတြ ယူၿပီး ကိုယ့္ရံုးကို ကိုယ္ျပန္သြားတာေတာင္ မသိသူေတြ လို ဆက္ဆံခံခဲ့ရတာ အဲဒီကာလ ေထာင္ကထြက္သူေတြ ခံစားရဖူးမွာပါ။ အဲဒီမ်က္ႏွာစိမ္းေတြဟာ ပါတီမွာ အပတ္စဥ္ အစည္းအေ၀းထုိင္တာကအစ အေသးစိတ္ ေထာက္လွမ္းေရးကို အစီရင္ခံၾကပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးက က်မတို႕ တုနး္ကလို ရံုးေရွ႕ကေန လာေစာင့္ၾကည့္စရာ မလိုဘူး။ ဒီေန႕ ဒီရံုးကို ဘယ္သူလာတယ္ ဘယ္သူနဲ႕ စကားေျပာတယ္ ဘာအေၾကာင္းကို ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ေျပာတယ္ဆုိတာကအစ ရီပို႕ တင္ဖို႕ အေခ်ာသတ္ထိ ရပါတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္တဲ့ တရားခံဟာ ဦးေအာင္ေရႊနဲ႕ အေပါင္းပါေတြပါ။

အဲဒီေနာက္ အမ်ိ္ဳးသားညီလာခံတက္တဲ့ ကိစၥမွာ ထပ္ကြဲျပန္တယ္။ လံုး၀မတက္သင့္တဲ့ ကိစၥကို ဦးေအာင္ေရႊေခါင္းေဆာင္ၿပီးတက္ပါတယ္။ မတက္ဖုိ႕ ကန္႕ကြက္သူေတြကို တခါထုတ္ပစ္ျပန္ပါတယ္။

ေနာက္ အန္တီျပန္လြတ္လာတဲ့ ၁၉၉၅ မွာ အားလံုး ျပန္လက္ခံျပန္ပါတယ္။ သူတို႕တက္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံကလဲ ျပန္ဆုတ္ခြာလာျပန္တယ္။

ေနာက္ ပါတီထဲမွာ အန္တီလြတ္လာေတာ့ အထုတ္ခံခဲ့ရေပမယ့္ မနာႏုိင္ၾကပဲ အလုပ္လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ လူေတြက မေနႏုိင္ပဲ ျပန္သြားလုပ္ေပးၾကေတာ့ ခုန၀င္ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ အရိပ္အေျခေတြ ေျခလွမ္းေတြကို ဟန္႕တားဖို႕ ႀကိဳးစားၾကရပါတယ္။

အဲဒီအခါမွာ ပါတီစီစစ္ေရးဆိုၿပီး အဖြဲ႕ဖြဲ႕ၿပီး ပါတီထဲက နအဖကို အာခံမယ့္လူေတြကို အျပစ္ရွာ ထုတ္ျပန္ပါတယ္။ က်မတို႕ ၿမိဳ႕မွာဆို ပါတီၿမိဳ႕နယ္ရံုးကို အမတ္ေတြ၊ ရံုးအဖြဲ႕၀င္ေတြက တလ ဘယ္ေလာက္ဆိုၿပီး ေငြထည့္၀င္ၿပီး ဖြင့္တာပါ။ ဘယ္သူ႕အေထာက္အပံ့နဲ႕ မွ လုပ္တာမဟုတ္ပါ။ လူမႈအေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႕လဲ အဲဒီတုိင္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေထာင္ထဲက လူေနမေကာင္းလို႕ ေဆး၀ယ္ေပးခ်င္လို႕ ေငြေလး ၅၀၀ ေလာက္ထုတ္ဖုိ႕အေရးကို အိအ ဂ်ိဂ် လုပ္ေနတာနဲ႕ ကိုယ့္ဖာသာ ကိုယ့္လူအခ်င္းခ်င္း စုစည္းၿပီး စိုက္ထုတ္လုပ္ေတာ့ လႈမႈအေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕ကို အာခံတယ္လို႕ စြပ္စြဲျပန္တယ္။ သူတို႕ကို ေ၀ဖန္တဲ့ သူေတြကို အစည္းအေ၀း အႀကိမ္ႀကိမ္ဖိ္တ္ေသာ္လည္း မတက္ေရာက္ပါ ဆိုၿပီး ထုတ္ျပန္ပါေရာ။

တကယ္မဟုတ္တဲ့ လုပ္ဇာတ္ေတြန႕ဲ ပါတီကေန ထုတ္ပစ္ခံရတ့ဲ အမတ္ေတြ ပါတီ၀င္ေတြ ၿမိဳ႕နယ္တုိင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ဒါ လက္ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ဒီလုပ္ရပ္ေတြကိုလဲ ဦးေအာင္ေရႊနဲ႕ အေပါင္းပါေတြက လုပ္ခဲ့တာပါပဲ။

ပါတီအတြက္ ဘာမွ မလုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ လူေတြက ပါတီစီစစ္ေရးဖြဲ႕ၿပီးေမႊလိုက္တာ ပါတီမွာ တကယ့္စိတ္ရင္းနဲ႕ လုပ္ေနတဲ့လူေတြ ကုန္သေလာက္ရွိခဲ့ပါေလေရာ။
ပါတီဌာနခ်ဳပ္မွာ စည္းေ၀းပြဲ လုပ္ေတာ့ အဲဒီမဟုတ္တာလုပ္ေနတဲ့ ပါတီစီစစ္ေရးအေၾကာငး္ တုိင္ဖို႕ က်မတို႕ ဧရာ၀တီတုိင္း အမတ္ေတြ တုိင္းစည္းေတြက( ၁၁ဦး လား ၁၅ ဦးလား ခု နာမည္ေရၾကည့္တာ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ဘူး) တုိင္စာေရးၿပီး ဗဟိုတင္မလို႕ လုပ္လဲလုပ္ေရာ ဗဟိုကို တုိက္ရိုက္တင္ခြင့္မရွိတဲ့။ အဲဒီပါတီစီစစ္ေရးအဖြဲ႕ကို အရင္တင္ရမတဲ့။ ကဲ ဒီေတာ့ ဘယ္သူက တင္ေတာ့မလဲ အားလံုးစည္းေ၀းပဲြ ဆက္မတက္ပဲ ျပန္လာလုိက္ၾကတာေပါ့။ ေနာက္ဆက္တြဲကေတာ့ အကုန္လံုးကို ပါတီကထုတ္ပစ္လုိက္တာပါပဲ။ ျဖစ္ပံုမ်ားကေတာ့ေလ ဦးေအာင္ေရႊတုိ႕ ဖ်က္ဆီးခဲ့ပံုေတြထဲက တစိတ္တေဒသ။

ပါတီမွာ က်င္းပေနက် အာဇာနည္ေန႕ကို ေသခ်ာသြားေမးေတာ့ မလုပ္ဖူးဆိုလို႕ လုပ္မွျဖစ္မယ္ လုပ္ကိုလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ လူေတြက ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ပိုက္ဆံစုၿပီး အာဇာနည္ေန႕ က်င္းပဖုိ႕ ဟင္းရည္အုိးေတြတည္ ကိုယ့္လူခ်င္းခ်င္း ဖိတ္ၾကား ဒီလိုလုပ္ေတာ့ ခုန သြားေမးတုန္းက မလုပ္ဘူးေျပာတဲ့ NLD ၿမိဳ႕နယ္စည္းေတြက ေထာက္လွမ္းေရးကို လွမ္းအေၾကာင္းၾကားၿပီး ညဘက္ ဟင္းရည္အိုးတည္ေနခ်ိန္ အကုန္လာဖမ္းသြားပါေရာလား။ မုန္႕ဟင္းခါးက ဘယ္ေလာက္ဖိုးလဲ ဆိုၿပီး အဲဒီ ၂၀၀၄ တုန္းက က်ပ္ေလးေသာင္းဖုိး ကို ေထာက္လွမ္းေရးက ျပန္ေပးၿပီး အာဇာနည္ေန႕ က်င္းပခြင့္ကို ပိတ္ပင္လုိက္ပါတယ္။ ညဘက္ ျဖစ္တာ မသိလိုက္တဲ့ ပါတီ၀င္တခ်ိဳ႕ မနက္ဘက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလာေတာ့ ဆုိင္းဘုတ္မွာ ဌာနတခုက ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္ပြဲ ဆုိတာႀကီး ျဖစ္ေနလို႕ေလ။ အရင္ေရာက္ေနတဲ့လူေတြက လက္တုိ႕ ၿပီး ျပန္ခိုင္းရသလို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလာရာလမ္းဆံု ၂ဘက္ကေန လူေတြေစာင့္ၿပီး ျပန္ခိုင္းခဲ့ရတယ္။ အံမယ္ အဲဒီေထာက္လွမ္းေရး သတင္းေပးေတြက ဘုန္းႀကီး ၁ပါးေလာက္ပဲ ရွိတဲ့ ေခ်ာင္က်က်က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းကပ္ၿပီး အာဇာနည္ေန႕ လုပ္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႕ လုပ္မယ့္ အာဇာနည္ေန႕ကို ဖ်က္လုိဖ်က္ဆီးလုပ္တဲ့ အုပ္စုဆိုၿပီး တုိင္လိုက္လို႕ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္နဲ႕ ၅ ေယာက္တိတိ ပါတီက တႏွစ္ အထုတ္ခံရပါေရာေလ။

အတုိင္ခံရသူေတြက အသနားခံစာတင္ဖို႕ လုပ္ေနလို႕ က်မက ဟဲ့ နင္တုိ႕မွန္ေနတာကို ဘာလို႕ေအာက္က်ခံမလဲ NLD က လက္မခံလဲ အျပင္ကေန လုပ္လုိ႕ရတဲ့ အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးလို႕ ေျပာၿပီး အားေပးခဲ့ရေသးတယ္။

က်မတို႕ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာ ေနာက္တခု ရွိပါေသးတယ္။ အမ်ိ္ဳးသမီး တုိင္းတာ၀န္ခံေပးထားတဲ့ ခင္လွေဌးဆုိတဲ့တေယာက္က က်ံဳေပ်ာ္အမတ္ ဦးတင္ရဲ႕ အသက္ ၉၀ ျပည့္ ေမြးေန႕ပြဲကို တက္ေတာ့ သူ႕ေမာင္ေလးဆိုၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးကို ေခၚသြားတယ္။ အဲဒါေထာက္လွမ္းေရးဆုိတာ သိေတာ့ အထက္က အဲဒီဦးေအာင္ေရႊတုိ႕ ဦးလွေဖတို႕ကိုတုိင္ပါတယ္။ ဦးလွေဖဆိုတာက အဲဒီ ခင္လွေဌးတုိ႕ရဲ႕ ပ႑ာစားေတြေလ။ အဲဒီအခါ ခင္လွေဌးက သူေခၚတဲ့ လူမဟုတ္တဲ့တျခားတေယာက္ကို ေခၚသြားၿပီး သူ႕ေမာင္ကို သူေခၚတာ မနာလုိသူေတြက သက္သက္မဲ့ နာမည္ဖ်က္တယ္ေပါ့ (သူတုိ႕ လုပ္ခဲ့တဲ့အခ်ိဳးမ်ိဳး) ေျဖရွင္းတယ္။ အဲဒီအခါမွာေတာ့ တုိင္တဲ့ဘက္ကလဲ ဓါတ္ပံုေတြ ဗီြဒီယုိေတြ နဲ႕ သက္ေသ ထပ္တင္သေပါ့။ ဒီေတာ့ အမႈက လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားခဲ့ေလၿပီေပါ့။ အျပစ္ေပးလိုက္တယ္ တႏွစ္ ပါတီက ထုတ္လိုက္တယ္ေပါ့။ တႏွစ္ျပည့္သြားေတာ့ သူ႕ေနရာ သူျပန္ေပးထားသတဲ့။ ဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့ ပါတီမွာ တကယ္အလုပ္လုပ္သူေတြ ဘယ္ေနႏုိင္ပါ့မလဲ။
တျခားတုိင္းေတြေတာ့ မသိပါဘူး က်မရဲ႕ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာေတာ့ ဦးေအာင္ေရႊရဲ႕ လူေတြ စီးထားတာ ခံေနရာလက္ေတြ႕ပါ။
(ဒီမွာ အမတ္ေတြ တုိင္းစည္းေတြ ၿမိဳ႕နယ္စည္းေတြရဲ႕ နာမည္ေတြ အကုန္ထည့္ မေရးေပးပါဘူး။ တခ်ိန္ ျပန္ရွင္းၾကတ့ဲအခါမွာေတာ့ ဒါေတြကို တိတိက်က် ေဖာ္ထုတ္ေပးမွာပါ)

ဒါေတြက နမူနာတင္ျပခ်က္ေတြပါ။ NLD ကို သိပ္မေမွ်ာ္လင့္ၾကဖို႕နဲ႕ ခုရွိေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ အျဖစ္သနစ္ကို မီးေမာင္းတခ်က္ထုိးျပလိုက္တာပါ။ စစ္အာဏာရွင္ကုိ ဖီဆန္ရဲသူကိုသာ ျမန္မာျပည္သမိုင္းက အလုိရွိတာပါ။ ျမန္မာျပည္သူေတြက အလိုရွိတာပါ။

တကယ္လို႕ ဦးေအာင္ေရႊ ဦးခင္ေမာင္ေဆြတုိ႕လို ပါတီမွတ္ပံုတင္မယ့္ လူေတြအေနနဲ႕လဲ ခုခ်ိန္မွာဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္ျပင္ႏုိင္မယ္ ၊ ျပည္သူေတြနဲ႕ တသားတည္း ရွိေၾကာင္းျပႏုိင္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေနာက္လာမည့္ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဆိုတာ ျပည္သူေတြကို ဘယ္လိုဦးေဆာင္လာခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ စာသားမ်ိဳးကို မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြက က်က္မွတ္ဖတ္ေနရဦးမွာပါ။ တေလွ်ာက္လံုး က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အမွားေတြဟာ ေစတနာအမွားေတြ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ သြားႏုိင္ပါေသးတယ္။ အခ်ိန္က သိပ္ေတာ့ မက်န္ေတာ့ပါဘူး လာမယ့္ ၂၉ ရက္ထိဆုိတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္နဲ႕ပါ။ ျပည္သူဖက္ကို မ်က္ႏွာမမူေတာ့ဘူးဆုိရင္ေတာ့
ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ႏွေျမာစရာမလိုသလို သူတုိ႕ မရွိလဲ အာဏာရွင္ျဖဳတ္ခ်ေရး တုိက္ပြဲေတြက ဆက္ရွိေနဦးမွာပါ။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္မုခ် က်ဆံုးရမည္။

ခင္မင္းေဇာ္
ရင္းျမစ္။ ။http://khinminzaw.blogspot.com/2010/03/blog-post.html

ေခတ္ရဲ႕သားေကာင္

က်မ သူမကို စေတြ႔တာက မယ္ေတာ္ေဆးခန္းက HIV လူ နာေတြကိုထားတဲ့ အခန္းမွာပါ။ က်မစိတ္ထဲမွာ ထူးဆန္း သြားတာက သူမမွာ ေန႔ေစ့လေစ့ကိုယ္၀န္နဲ႔ မို႔လို႔ပါ။ သူမ ကိုၾကည့္ရတာ အသက္လည္းငယ္ပံုရပါတယ္။


သူမမ်က္ႏွာမွာ ငယ္ရြယ္သူတုိ႔သဘာ၀ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မူ ကိုမေတြ႔ရပါဘူး။ သူမမ်က္ႏွာဟာ ရာသီဥတုဒဏ္ေၾကာင့္ ညိဳးေနတဲ့ ပန္းဖူးႏုႏုေလးနဲ႔ တူပါတယ္။ သူမဘာေၾကာင့္ဒီ ေလာက္ ပူေဆြးေနတာလဲ၊ တကယ္ဆိုရင္ သူမအရြယ္က ေပ်ာ္ရႊင္တက္ႂကြေနရမွာ။ သူမဘာေတြျဖစ္ခဲ့လဲ ဘ၀ကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းလာရလဲ ဆိုတာကို သိခ်င္လာပါတယ္။

ပထမေတာ့ သူမေျဖခ်င္ပံုမရပါဘူး။ သူမ ယံုၾကည္လာေအာင္ စည္း႐ံုးရပါတယ္။ ယံုၾကည္ေတာ့မွ သူမရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း ကိုေျပာျပပါတယ္။

သူမ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေမာ္လၿမိဳင္မွာ ေနတယ္တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကိုေျပာင္းလာတယ္။ ေတာင္ဒဂံု ၅၆ ရပ္ကြက္မွာေနတယ္တဲ့။ အခုသူမ အသက္ ၁၇ ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။

သူမ ၀မ္းနည္းပမ္းနည္း ေျပာျပတာက ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ အေဖက ေဆာက္လုပ္ေရးတခုမွာ အလုပ္၀င္လုပ္တယ္။ ပထမပိုင္းတုန္း ကအဆင္ေျပတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကန္ထ႐ိုက္က အိမ္ေတြမေရာင္းရေတာ့ ဆိုဒ္ေတြကို ရပ္ျပစ္လိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ အေဖလည္းအ လုပ္ျပဳတ္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ အေဖကရပ္ကြက္ထဲမွာ ပန္းရံတို႔လက္သမားတို႔ လုိက္လုပ္တယ္။ အေမက ရာသီေပၚစာေတြေရာင္း တယ္။ ဒါေပမဲ့ မိသားစုအသံုးစရိတ္ မေလာက္ငပါဘူး။ က်မေအာက္မွာက ေမာင္တေယာက္ ညီမတေယာက္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့က်မ ၇ တန္းနဲ႔ ေက်ာင္းထြက္လုိက္ရတယ္။

အေဖက ပိုက္ဆံမေလာက္တိုင္း ေငြေခ်းရတာေပါ့။ အေမ အရင္းျပဳတ္ရင္လည္း ေငြေခ်းရတာဘဲ။ ဒီေတာ့ အေႂကြးေပၚအေႂကြးထပ္ လာတယ္။ အတိုးကလဲ ၂၀ တိုးဆိုေတာ့ ဆပ္မႏိုင္ေတာ့ဘူး။ က်မအေဖကို ေငြေခ်းတာက ဒုရဲအုပ္တေယာက္။

အေဖ မဆပ္ႏိုင္ေတာ့မွန္းသိတဲ့ ဒုရဲအုပ္က အေဖ့ကိုေျပာတယ္။ က်မကို တ႐ုတ္ျပည္မွာ အိမ္ေဖာ္လုပ္မလားတဲ့။ ၁ ႏွစ္ေလာက္ဆိုရင္ အေႂကြးေၾကတဲ့အျပင္ အရင္းအႏွီးေတာင္ရမယ္တဲ့။ က်မ စိတ္၀င္စားသြားတယ္။ က်မက ကုန္စံုဆိုင္ေလးဖြင့္ခ်င္တာ။ က်မတို႔ရပ္ ကြက္က လက္လုပ္လက္စားေတြခ်ည္းပဲ။ သူတို႔က အလုပ္ျပန္မွ ဆန္၊ ဆီ၊ င႐ုတ္၀ယ္ၿပီး ဟင္းခ်က္ၾကတာ။ က်မတို႔ ေစာင့္ေရာင္းရင္ အရမ္းေရာင္းရမွာ။ ဒါေၾကာင့္ က်မသြားမယ္လို႔ အေဖ့ကို ေျပာလိုက္တယ္။

အေဖက က်မသြားမယ္ဆိုေတာ့ ၀မ္းသာသြားရွာတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေဖတုိ႔ အသက္႐ွဴေခ်ာင္သြားမယ္ မဟုတ္လား။ ေနာက္တေန႔ ေငြရွင္ ဒုရဲအုပ္မိန္းမက က်မကို လာေခၚတယ္။ သူနဲ႔ ျမစ္ႀကီးနား သြားရမယ္တဲ့။ က်မမွာ မွတ္ပံုတင္မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ဒုရဲအုပ္က ခရီး သြားဖို႔ ေထာက္ခံစာ လုပ္ေပးတယ္။

ျမစ္ႀကီးနားေရာက္ေတာ့ အိမ္တအိမ္ကိုေခၚသြားတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာက်မထက္ ေစာေရာက္ေနတဲ့မိန္းကေလး ၅ ေယာက္ရွိတယ္။ က်မ ကအငယ္ဆံုး အႀကီးဆံုးက ၂၂ ႏွစ္။ အဲဒီအိမ္မွာ က်မတုိ႔ တညတည္းရတယ္။ ေနာက္တေန႔ မနက္မွာ က်မတို႔အားလံုးကို ျမန္မာ မႏွစ္ေယာက္။ တ႐ုတ္တေယာက္က လာေခၚတယ္။

တ႐ုတ္ျပည္ကိုေရာက္ေတာ့ က်မတုိ႔ ၆ ေရာက္လံုးကို အခန္းတခုထဲမွာ ထည့္ပိတ္ထားတယ္။ က်မကို ပထမဦးဆံုး လာေခၚတယ္။ ၿပီး ေတာ့ စက္ႀကီးတခုထဲကို ၀င္ခိုင္းတယ္။ က်မကို လာေခၚတဲ့ ဗမာမက နင့္ကို ၁၅ ႏွစ္ ဟုတ္မဟုတ္ စစ္တာတဲ့။ က်မအသက္ကိုလည္း စစ္ၿပီးေရာ အသက္ ၃၅ ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ တ႐ုတ္တေယာက္နဲ႔ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

က်မက အိမ္ေဖာ္လုပ္ဖို႔လာေခၚတယ္လို႔ပဲ ထင္ပါတယ္။ အမွန္က က်မကုိ မယားအျဖစ္ လာေခၚတာပါ။ သူ႔အိမ္ေရာက္ေတာ့ က်မကို မယားအျဖစ္ ေပါင္းသင္းပါတယ္။ မဂၤလာေဆာင္ၿပီးေတာ့ က်မရဲ႕ လက္ေဗြပါတဲ့ ကဒ္ျပားတခုထုတ္ေပးပါတယ္။ မနက္ ဆိုရင္ ၄ နာရီ အိပ္ရာကထရပါတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ ရွိေနတဲ့လူေတြရဲ႕ ေ၀ယ်ာ၀စၥကို လုပ္ရပါတယ္။ ညဆိုရင္လည္း ၁၁ နာရီ ေက်ာ္ေလာက္မွ အိပ္ခြင့္ ရပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ က်မေရာက္တာ ၆ လေက်ာ္ေလာက္ရွိပါၿပီ။ က်မကိုယ္ က်မ သတိမထားမိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေဆးစစ္မယ္ဆိုၿပီး ေဆး႐ံုေခၚလာ ေတာ့က်မမွာ ကိုယ္၀န္ရွိေနပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ေဆးစစ္တာမွန္း ေသခ်ာမသိပါဘူး။

ကိုယ္၀န္ရွိေနမွန္းသိတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီးက်မကုိ တလတႀကိမ္ေဆးစစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိရဘဲ အရမ္းကိုေစာင့္ၾကည့္ ေနပါတယ္။

က်မေနရတာ အရမ္းက်ဥ္းက်ပ္ေနပါတယ္။ က်မဆက္ၿပီးေနခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ပါ။ ဒီလိုနဲ႔ သူတုိ႔လစ္တဲ့ခဏေလးမွာ က်မပထမဦးဆံုး အႀကိမ္ထြက္ေျပးခဲ့ပါတယ္။ လမ္းေပၚေရာက္ေတာ့ က်မဘယ္သြားလို႔ ဘယ္လာရမွန္းမသိပါဘူး။ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ေနတုန္းတ ႐ုတ္ရဲေရာက္လာၿပီး က်မကိုဖမ္းပါတယ္။ ရဲစခန္းမွာရွာေဖြစစ္ေဆးေတာ့ က်မဆီက သက္ေသခံကဒ္ျပားကိုေတြ႔ၿပီး က်မေယာက်္ားအိမ္ ကိုျပန္ပို႔ေပးပါတယ္။ က်မအိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ သူတို႔မိတ္ေဆြရဲ႕မိန္းမ (ဗမာအမ်ိဳးသမီး) ကိုေခၚၿပီး စကားျပန္လုပ္ခိုင္းပါ တယ္။

သူက `က်မကို ကေလးအရင္ေမြးပါ။ ၿပီးရင္ထားခဲ့ အဲဒီအခ်ိန္က် နင္ျပန္ခ်င္ရင္ျပန္ပို႔မယ္´ လို႔ေျပာပါတယ္။ က်မလည္းအခြင့္အေရးရ တုန္း က်မကိုအမနဲ႔ ဆက္သြယ္ခြင့္ေပးပါ။ က်မေနမေကာင္းေတာ့ အားငယ္တယ္´ လို႔ေျပာၿပီး အမကိုဆက္သြယ္ႏိုင္မယ့္ ဖုန္းနံပါတ္ ကိုေတာင္းထားလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ကလူေတြလစ္တိုင္း အမဆီခိုးၿပီး ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ ပထမေတာ့အဲဒီအမကသူ႔ဆီ ဖုန္းဆက္တာကို မႀကိဳက္ပါဘူး။ တေျဖးေျဖးနဲ႔မွ သူက်မကုိသနားလာေတာ့ က်မရဲ႕အျဖစ္မွန္ကို သူကေျပာျပပါတယ္။

က်မေယာက်္ားက HIV ပိုးရွိတဲ့လူတဲ့။ ဒါေၾကာင့္က်မကို ေဆးခဏခဏစစ္ေနတာတဲ့။ အရင္ကလည္း ဗမာမေတြကိုယူခဲ့ဘူးတယ္။ ေရာ ဂါကူးရင္ သတ္ပစ္လိုက္ေရာတဲ့။

HIV ဆိုတာဘာမွန္း က်မမသိပါဘူး။ ဘယ္လိုကူးလည္း က်မမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်မကိုသတ္ပစ္မွာကိုေတာ့ က်မေၾကာက္ပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မကိုကူညီဖို႔ အသနားခံရပါတယ္။ အဲဒီအမကပဲ က်မမွာရွိတဲ့ကဒ္ကို မီးရႈိ႕ပစ္ဖို႔ ထြက္သြားၿပီးရင္ ရဲစခန္းတခုထဲကို ၀င္ၿပီး အကူအညီ ေတာင္းဖို႔ တ႐ုတ္စကားနဲနဲပါးပါး သင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္း က်မအမဆီကို ဖုန္းမဆက္ေတာ့ပါဘူး။ က်မ ထြက္ေျပးရင္ သူပါဒုကၡေရာက္မွာ စိုးရိမ္လို႔ပါ။

က်မ ေနာက္ထပ္ ထြက္ေျပးေတာ့ အမေျပာတဲ့အတုိင္း လိုက္နာခဲ့ပါတယ္။ က်မကို နယ္စပ္ကလူကုန္ကူးမႈ ထိန္းသိမ္းေရးစခန္းကိုပို႔ လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီစခန္းေရာက္ေတာ့ က်မကိုေဆးစစ္ပါတယ္။ က်မရဲ႕ေသြးအေျဖမွာ HIV ပိုးရွိေနၿပီးတဲ့။ က်မဗိုက္ထဲကကေလးက ေယာက်္ားေလးတဲ့။ က်မ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီစခန္းမွာ က်မလိုပဲလူကုန္ကူးခံရတဲ့ မိန္းကေလးေတြ ၂၀ ေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒီ စခန္းမွာ က်မ ၂ ပတ္ေလာက္ေနလိုက္ပါတယ္။ စခန္းထဲမွာ က်မတို႔မၾကာခဏ စစ္ေဆးခံရတယ္။ ၿပီးေတာ့က်မတို႔ကို ေနျပည္ေတာ္က လူကုန္ကူးမႈေတြထားတဲ့ အက်ဥ္းစခန္းထဲမွာထားတယ္။ အဲဒီစခန္းကို စစ္သားေတြကေစာင့္တယ္။ ေစာင့္တဲ့စစ္သားေတြက က်မတို႔ကို နင္တို႔ေထာင္က်ေနၿပီ ဒီေတာ့ ငါတို႔နဲ႔လင္မယားလိုေနၾကရေအာင္တဲ့။ က်မကကိုယ္၀န္နဲ႔ဆိုေတာ့ ျငင္းလိုက္တယ္။ တခ်ဳိ႕ ေတြကေတာ့ ေနၾကတယ္။ စစ္သားေတြနဲ႔ေပါင္းတဲ့ မိန္းမေတြကေတာ့ အေနအစားေခ်ာင္ၾကတယ္။

က်မကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တယ္။ သူတုိ႔ေကၽြးတာကိုက်မ မစားႏိုင္ဘူး။ ဒီလိုနဲ႔က်မ ကိုယ္၀န္လပိုရင့္လာတယ္။ အဲဒီစခန္း ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့စစ္ဗိုလ္က က်မကိုေျပာတယ္ `နင့္ကိုေမြးေပးဖို႔ ငါတို႔မွာပိုက္ဆံမရွိဘူး။ ဘယ္လက္သည္မွ လည္နင့္လို HIV ကိုေမြး ေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ နင့္ကိုငါတို႔လႊတ္ေပးလိုက္မယ္။ နင္ေျပးေပေတာ့တဲ့။ ၿပီးရင္ျမ၀တီကိုေရာက္ေအာင္သြား ျမ၀တီေရာက္ရင္ တဘက္ကမ္းကိုကူး။ အဲဒီမွာ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းဆိုတာရွိတယ္။ HIV ေတြကိုေဆးကုေပးတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ဒီကို က်မေရာက္လာ တာ။ က်မသိခ်င္တာေလးကို သူမကို ေမးလိုက္ပါတယ္။ `သမီးက ေမြးၿပီးရင္ ကေလးကို ျပန္ေခၚသြားမွာလား။

ဒီေတာ့ သူမက `မေခၚခ်င္ဘူး အန္တီ။ က်မက သက္ဆိုးရွည္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကေလးဒုကၡေရာက္မယ္။ က်မ အေဖနဲ႔အေမသိ ရင္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာမွာမဟုတ္ဘူး။ ေသခ်ာေမြးမယ့္ လူရွိရင္ေတာ့ေပးခ်င္တယ္။ က်မကေလးကိုထားၿပီးထြက္မေျပးပါဘူး။ ကေလး ကို ဘယ္သူေခၚသြားလည္းဆိုတာ ေသခ်ာသိခ်င္ပါတယ္။´

ေအာ္…. သူမမွာ မိခင္ေတာ့စိတ္ေတာ့ ရွိသားပဲ။ တကယ္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္သားေတြ ဆင္းရဲမြဲေတတာေၾကာင့္ လူကုန္ကူးသူေတြ ရဲ႕ပစ္မွတ္က ျမန္မာျပည္ ျဖစ္လာပါတယ္။ နအဖ က ဘယ္လိုပဲ လူကုန္ကူးမႈေတြပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေနပါတယ္ေျပာေျပာ။ အမွန္တ ကယ္က လူကုန္ကူးမႈေတြရဲ႕ အဓိကလက္သည္က နအဖ စစ္အစိုးရကိုယ္တိုင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ခင္ၿငိမ္းသစ္

Photo by..fineartamerica.com

ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားေရးရာဂ်ာနယ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္၊ အတြဲ (၃) ၊ အမွတ္ (၂) မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။

ေရြးေကာက္ပဲြ မွတ္ပုံတင္ေရး ႏုိင္ငံေရးအသုိင္းအ၀န္း ရွင္းလင္းမႈမရွိ

ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွတ္ပံုတင္ျခင္းဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကို အစိုးရက ေၾကညာလိုက္ၿပီ ျဖစ္ေပမဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ မရွင္းလင္းတာေတြေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္ဖို႔ လိုလားသူေတြ ပါတီ မွတ္ပံုတင္ဖို႔ အခက္ႀကံဳေနပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေရြးေကာက္ပဲြဥပေဒပါ အကန္႔အသတ္ေတြေၾကာင့္ အရင္တုန္းက ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သူေတြအဖို႔ ပါတီေထာင္ဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကပါတယ္။ အေၾကာင္းစံု ကိုသားညြန္႔ဦးက စံုစမ္း ေမးျမန္းထားပါတယ္။

ျမန္မာအစိုးရ သတင္းစာေတြထဲမွာေတာ့ အခ်ပ္ပို ဆိုၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကို စၿပီး ေၾကညာေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ မစႏုိင္ေသးတာေၾကာင့္ေရာ၊ သတင္း အခ်က္အလက္ ေတြ ရႈပ္ေထြးေနတာေၾကာင့္ေရာ ႏုိင္ငံေရးပါတီ မွတ္ပံုတင္ဖို႔ကိစၥေတြမွာ ေႏွာင့္ေႏွးေနရတယ္လို႔ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုေထာင္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုရဲ႕သမီး ေဒၚသန္းသန္းႏု က ေျပာပါတယ္။

"မွတ္ပံုတင္လုိ႔ရၿပီဆိုတာ မေန႔တုန္းက တခါ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာေျပာသြားေတာ့ သူက ဗဟိုကို ဆက္သြယ္ႏုိင္တယ္တဲ့၊ ေနျပည္ေတာ္ကို။ ဒါေပမဲ့ က်မတို႔ စာအုပ္ေလးေတြ ထြက္တာကို ဖတ္ၾကည့္ေတာ့လည္း သူက ဒီမွာ တိုင္းေဒသအလုိက္ ေပါ့ေလ။ ရန္ကုန္ဆိုလည္း ရန္ကုန္၊ အဲဒီမွာ ရံုးခြဲေလးေတြ ဖြင့္ေပးမယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေတြ႔ေတာ့ က်မတို႔က လုိက္ၿပီး စံုစမ္းေနတယ္။ ဘယ္နားမွာမွန္းလည္း မသိဘူး။"

အဲဒီေတာ့ အဲန္တီတို႔က ေနျပည္ေတာ္အထိ သြားမလား၊ အဲဒါကို ေစာင့္မလား။ -

"က်မတို႔ၾကည့္ဦးမယ္ အခုေတာ့။ ေရွ႕အပတ္ထဲမွာေတာ့ က်မတို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေတာ္ၾကာ က်ေတာ့ ေပးထားတဲ့ရက္နဲ႔ အကန္႔အသတ္ကလည္း ရွိတယ္ဆိုေတာ့ က်မတို႔က အဲဒီမွာ သြားတင္တာနဲ႔လည္း က်မတို႔က ပါတီျဖစ္ဦးမွာမဟုတ္ဘူး။ သြားတင္ၿပီးေတာ့ သူတို႔က စိစစ္ဦးမယ္ေလ။ စိစစ္မယ္ဆိုတာက က်မထင္တာက ဒီလူက တကယ္ႏိုင္ငံသားျဖစ္လား၊ သူတို႔ ဥပေဒအတိုင္း ၿပီးျပည့္စံုလား အဲဒါေတြ ၾကည့္ဦးမယ္။"

တျခား ေငြေၾကးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေရာ ဥပမာ မွတ္ပံုတင္စရိတ္တို႔၊ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ကိစၥ အဲဒါေတြေရာ ဘယ္လိုရွိလဲ။ -

"မွတ္ပံုတင္ေၾကးက သံုးသိန္းတဲ့။  ၿပီးေတာ့ အမတ္ေလာင္းကေတာ့ ငါးသိန္းတဲ့ တေယာက္ကို။ အဲဒီေတာ့ က်မတို႔က ငါးသိန္းဆိုတာကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ မ်ားတာေပါ့ေနာ္။"

အခု က်ေနာ္တို႔ ၾကားေနတယ္။ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္းတို႔၊ ေနာက္ တျခား ၀န္ႀကီးဌာနက ၀န္ႀကီးေတြ။ သူတို႔ကလည္း ပါတီေတြဖြဲ႔မယ္လို႔ သတင္းေတြ ထြက္ေနေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေရာ။ သူတို႔ေရာ ႏုိင္ငံေရးပါတီဖြဲ႔တာေတြ လုပ္ေနၿပီလား။

"သူတို႔အတြက္ကေတာ့ လြယ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က အကုန္လံုး ေငြအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူအား ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ေပါ့ေနာ္။ အကုန္လံုးက အင္အားကရွိၿပီးသားေလ။ တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ေတာ့ က်မတို႔က အမတ္ေလာင္း၀င္ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေငြ ငါးသိန္းဆိုေတာ့လည္း က်မတုိ႔ဘက္က ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ မေျပာ တတ္ဘူး။"

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အရင္က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔ စဥ္းစားထားသူေတြဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒေၾကာင့္ ေနာက္တြန္႔သြား ရပါတယ္။ ကိုၿဖိဳးမင္းသိန္း ဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၾကဖို႔အတြက္ဆိုၿပီးေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကုန္ပိုင္းက ရန္ကုန္မွာ ျမန္မာ့အေရး ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲတရပ္ကို က်င္းပခဲ့တဲ့သူပါ။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေၾကာင့္မိုလို႔ ႏုိင္ငံေရးပါတီ ေထာင္ဖို႔ ျပန္ၿပီးစဥ္းစားေနရၿပီလုိ႔ သူက ဆိုပါတယ္။

"၂၉၊ ၃၀ မွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေဆြးေႏြးမယ့္အေျခအေနကို ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္တယ္။ အဲဒီရဲ႕ေနာက္ပိုင္းက်မွပဲ register လုပ္ေရးကိစၥကို ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။"

ဘာျဖစ္လို႔လဲခင္ဗ်။ -

"အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ၂၀၁၀ ျဖတ္သန္းမႈမွာ ပါ၀င္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒီအတြက္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ပါ၀င္လာႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွာ ေခါင္းေဆာင္ေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေပးရင္ လက္ရွိအက်ပ္အတည္းက ေျပလည္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္လို႔။"

ေဒၚသန္းသန္းႏုကိုေတာ့ ေမးၾကည့္ပါတယ္။ သူတို႔ ပါတီမွတ္ပံုတင္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ သူတုိ႔မွာ ရွင္းရွင္းလင္း မသိေသးဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မွာ သြားလုပ္ရမလား။ ဒီဘက္မွာပဲ ရံုးေတြဖြင့္ေပးမလား ဆိုတာ မွတ္ပံုတင္တဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တကယ္တမ္း ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္သူေတြၾကားထဲမွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွိၾကၿပီလား။ -

"အခုခ်ိန္ထိ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ေတြကို ဘယ္လိုပံုစံျဖစ္မယ္ဆိုတာကို သူတို႔ဘက္က တိတိက်က် ဘာမွ မထြက္ေသး ဘူး။ အခုဗ်ာ ဗဟိုေကာ္မရွင္ ရံုးတရံုးကို ျပည္ေထာင္စုေကာ္မတီ ရံုးတရံုးကို ေနျပည္ေတာ္မွာ ဖြင့္တယ္လို႔ေတာ့ ေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီရံုးကို အမ်ားျပည္သူ ဆက္သြယ္လို႔ရၿပီလား၊ မရဘူးလားဆိုတဲ့ အေျဖေတာင္ က်ေနာ္တုိ႔ မသိရေသးဘူးေပါ့ေနာ္။"

အဲဒီေတာ့ တျခား ႏိုင္ငံေရးပါတီဖြဲ႔ဖို႔အတြက္ လႈပ္ရွားမႈေတြ ျပင္ဆင္မႈေတြေရာ ေတြ႔ရလား။ -

"ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ထူေထာင္မယ္ဆိုတဲ့ လကၡဏာေတြေတာ့ ရွိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးက အခု ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒက နည္းနည္း တင္းၾကပ္တဲ့သေဘာထားေတြ ရွိေနေတာ့ အားလံုးက ဒီအေပၚမွာ စဥ္းစားေနၾကတယ္။ တင္းက်ပ္တဲ့ သေဘာထား ဆိုတာကေတာ့ဗ်ာ ဥပမာ - အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့သူေတြ မပါရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး၊ လက္ရွိ အက်ဥ္းက် ခံေနတဲ့အထဲမွာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီအထဲမွာ ရွိေနၾက တယ္။ ဥပမာ - ရွမ္းျပည္နယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဦးခြန္ထြန္းဦး က အထဲထဲမွာေရာက္ေနတယ္။ ဦးခြန္ထြန္းဦး ပါတီက ဆက္လက္ ရွင္သန္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ဆုိရင္ ဦးခြန္ထြန္းဦး ရွိဖို႔လိုအပ္တာေပါ့ဗ်ာ။"

အခုဟာက ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ ထြက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္သူေတြေတာင္ ျပန္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစား လာရတဲ့သေဘာ ျဖစ္ေနတာလား၊ ဒါဆိုရင္။ -

"ဟုတ္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆိုတဲ့ သူေတြေတာင္ အခုလက္ရွိအေျခအေနကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဘာမွမေပၚေသးတဲ့အတြက္ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲဆိုတဲ့ အေျခအေနကို အားလံုးက ေစာင့္ဆိုင္းၿပီး အေျခအေနတခုကို သံုးသပ္ေနၾကတဲ့သေဘာေပါ့ေနာ္။"

အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ ဆက္လက္ မွတ္ပံုတင္မတင္ အခုမတ္လ ၂၉ ရက္ ေန႔မွာ ဆံုးျဖတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ တျခား တရား၀င္ တိုင္းရင္းသားႏုိင္ငံေရးပါတီ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အခုလာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံႏုိင္တာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ ဆက္ၿပီး မွတ္ပံုတင္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာထားၾကပါတယ္။ 

ရင္းျမစ္။ ။http://www.voanews.com/burmese/2010-03-19-voa4.cfm